1 zaterdag, 2 events (23/06/'07) [Part 2]

Temari Clock Festival
Na de "Fill the world with flowers movement" meeting, zijn we in Dotour iets gan eten/drinken. Voor mij was't een bagel met gerookte kip. Heerlijk die dingen!! Oorspronkelijk ging'k eil voor een karamel-pudding koffie, die had ik in Tokyo gedronken, maar deze hadde ze niet. Mogelijk heb ik mij van etablissement vergist. Hierna nog eens wat purikura's maken. En op naar het volgende event, nl. The 8th Matsumoto Temari (Silk-wound ball) clock festival.

Wat hier juist de bedoeling van was, weet ik nog minder als van het vorige, maar Emi wou er naartoe en dus zijn we allemaal meegegaan (zo'n dingen zijn altijd wel plezant, wat er ook de bedoeling van is). Het was niet zo'n grote bedoening.
We kwamen er aan, kregen al direct elk een gratis snow cone aangeboden. Een snow cone is een beker met shaved ice (wee eil nie hoe ge da in't nederlands zegt. anyway, tzijn almaal klein stukskes ijs) waar ge een siroop naar keuze over kapt. Best wel lekker. vooral als't warm weer is. Met onze snow cone in de hand ginge we wa verder, en wa zage we ... der ware 2 manne ijssculpturen an't maken! :-D Was wel cool om in zo'n warm weer ijssculpturen te zien (de een maakte der 1 en de ander 2 kleinere).
We stonde daar naast een tafel met wa oudere mensen van alle leeftijden rond. En opeens tekent een dervan mij om na daar te gaan. Ik en Maike zijn daar dan bij gan zitten. Bleek da da'n groep dove mensen waren (met een paar tolken erbij). We hebben dan'n hele tijd met die mensen "gebabbeld" (via die tolk). Was wel cool, we hemme nbeke'n spelleke gespeeld, waarbij zij een teken deden en wij moeste raden wa da betekende. We konde der wel'n deel van (glijk kat, geit, konijn, zwemmen, skiën, ...). Daar zittende krege we gratis fruit (ik heb kerse gegeten! :-D) en drank aangeboden. Not bad.
Wa later zijn we nog wa bij ander mense gan zitten, ma veel speciaals is der daar nie echt meer gebeurd. Toen't donker werd zen we door gegaan en zat de dag erop.

1 zaterdag, 2 events (23/06/'07) [Part 1]

"Fill the world with flowers movement"
Het eerste event was The 50th National "Fill the world with flowers movement" meeting in Matsumoto (The 6th world meeting). Hieronder een korte beschrijving van de beweging.

• The "Fill the World with Flowers Movement" was inaugurated in 1952 by Isamu KOMATSU and his fellows. In those days the Japanese people ran short of food, housing, and clothes due to the confusions following the defeat in World War II. Komatsu was a school teacher and had been thinking of a way to change that. One day when he was walking along the Metoba River, he found small flowers smiling at him. "This is what I have been seeking for", he said to himself. He found that by raising flowers we could enrich our minds and create a hope to live and that would lead the society forward. Though he had a hard time in the beginning of the campaign, the movement gradually spread all over Japan thanks to the big support of the then Mayor Tokuya FURUHATA. The first national assembly was held in 1955 in Matsumoto with the participation of flower lovers from all over Japan. It developed further and in 1961 an International Assembly was held, having Her Imperial Highness Princes Chichibu as the Honorary President. As one of the activities, the society has been sending flowers seeds to the host cities of Olympic games with hope to realize international peace. This movement has been highly appreciated, because it is not only a flower planting campaign but also a social education campaign. It has been said that out of the disaster of the World War II, two memorable and important movements were born in Japan. One is the Peace Movement of Hiroshima and Nagasaki, and the other is the "Fill the World with Flowers Movement". The former is the scream for peace and the latter is the ray of hope. Both are eventually aiming the realization of the world peace. [Matsumoto City website]
  

Het doel van de beweging is dus om het planten van bloemen te promoten (en er zelf ook veel te planten), en op deze wijze vrede in de wereld te bekomen (Of toch iets in die trend).

Dus, vandaag was er de 50ste bijeenkomst van deze beweging. Zoals regelmatig het geval is hier in Matsumoto, waren er een aantal buitenlandse studenten uitgenodigd om gratis te komen (ik veronderstel alleszins dat het voor de andere aanwezigen niet gratis was). Een van de aangename voordelen van een buitenlands student te zijn :-) Het ging door in het Matsumoto Performing Art Center (松本市民芸術館). Zowel buiten als binnen was het gebouw versierd met echt wel schone bloemstukken. Het (de bloemstukken) zag er interessant uit.

De bijeenkomst zelf was eigenlijk een vrij (om niet "heel" te zeggen) saaie bedoening. In het begin was het nog even interessant (door een viool concertje en een video), maar erna bestond het bijna alleen uit speeches van allerlei belangrijke mensen (waarvan ik totaal geen idee had wie ze waren en waarom ze belangrijk waren), wat de fun er direct uitzoog.

Over het viool concertje, aan het begin van de bijeenkomst, was er een groep wat ik schat lagere school studenten en zelfs kinderen van ik schat 4 jaar, die samen viool speelden. Ik was onder de indruk, vooral van de 4-jarige kleintjes, die ferme dingen deden op hun viool. Achteraf bleek het een heel bekende groep van getalenteerde kinderen te zijn (de naam ervan zou ik niet kunnen zeggen).

De video was een film over de beweging, hoe ze is ontstaan, wat hun doel is en dergelijke. Deze vond ik nog wel interessant, omdat ik eigenlijk niks wist over de beweging.

Zoals ik zei bestond de bijeenkomst voor de rest vooral uit speeches, wat het een saaie bedoening maakte. Het enige wat nog wat interessant was, was een kerel uit Nepal die in het Engels sprak. Die kerel klonk als Apu van de Simpsons. Kei hed was da :-D

Verder was er ook nog een prijsuitreiking voor een essaywedstrijd die in het teken van de beweging (voor zover ik weet toch) gehouden was.

Enkele opmerkingen nog over dit event, gedurende heel de bijeenkomst, was er een groep van 4 mensen die alles vertaalden in gebarentaal. Da vond ik ook wel interessant om naar te kijken, om te proberen om bepaalde gebaren te herkennen.
Iets wa mij intrigeerde aan het podium was dat er een vrouw was die in het midden van het podium op een hele prominente plaats zat (je had meer aan de linkerkant een 10-tal mensen, meer aan de rechterkant en 10-tal mensen en dan in het midden van het hele gebeuren een verhoogje met deze ene vrouw). Iedereen was heel beleefd tegen haar, dus ze leek een heel belangrijk persoon te zijn. Maar ik (en de mensen rond mij ook) had geen idee wie het zou kunnen zijn.

Foto's:

Een deel van de decoratie buiten het gebouw.

Een van de ... ongewone bloemstukken binnen.

Maike, ik en Manyee.

De layout van het podium (sorry voor de slechte kwaliteit foto).
In't midden ziet ge de belangrijke vrouw waar ik het over had.

En als ge dees ziet, dan weet ge da ge in Japan zijt.

De voorbije week (11/06-18/06) [part 3]

Sobas maken
Zaterdag 16 juni, een daguitstapje naar een ... wel, we zouden zelf soba maken.
Vertrek om 9 uur, eerste halte bij'n wasabi plantage. Da was blijkbaar iets extra, of gewoon iets da ook op het programma stond, ik wist van niks. Da was groot daar! kverschoot dervan, veeeel wasabi was daar geplant. Verspreid over heel die grond waren er ook best wel wat religeuze dingen te zien (vb. stene beelden (van boedha's veronderstel ik, of gewoon dignen die eruitzagen als kleine tempeltjes van steen), een beeld achter glas (in'n gebouwtje), een gebouw da leek op iets da ge in schrijnen ziet, zo de poort die ge bij't binnekomen van'n schrijn passeert, een grot met binnenin iets om te bidden (mensen gooiden er alleszins geld naartoe)), da was wel iets da opviel, da'k opmerkelijk vond.
De tweede stop was de soba-makerij. eigenlijk een restaurant waar ze verse soba maakten, en waar er een grote ruimte was, die veronderstel ik dient om groepen mensen te leren soba maken. We verdeelden ons in groepen van 4, met telkens 2 studenten en 2 japanners (De uitstap was namelijk zowel voor studenten als aanmoedigingsfamilies). Op deze manier konden we kouryuu'en (aan "cultural exchange" doen). soba heeft minder ingredienten als ik dacht, nl. bloem, soba-poeder (dees is blijkbaar boekwijt, hoewel'k fout kan zijn), en water. Dus, de werkwijze: meng, kneed, maak plat en rol uit tot een grote platte pizza. Vervolgens plooit ge die pizza een aantal keer dubbel (4 of 5 was't bij ons), en snijt ge da in dunne sliertjes. Als laatste moede't enkel nog koken en voila.
Na't maken van de soba, heeft men deze allemaal gekookt en hebben we onze zelf gemaakte soba kunnen opeten. Wat ze serveerden was koude soba. Iets wat ze hier in Japan eten in de zomer, omdat koud (fris?) eten bij het warme weer lekkerder is dan warm. Het was eigenlijk nog zo slecht niet vond ik. Hiervoor had ik al een keer soba gegeten, maar toen was het me niet zo bevallen. Dat ik het lekker vond, zal ik nu niet zeggen, maar het was wel beter dan de keer ervoor :-) Njaja, Japans eten is toch niet zo voor mij weggelegd he.

Deze dag was der ook nog iets anders te doen, nl. een matsuri van't school (voor zover ik weet) in Agata no Mori Park. Het was een matsuri voor de eerste jaars studenten van Shinshu. Er waren een hele hoop standjes waar allerlei eten te krijgen was en een podium waar er opgetreden werd (oa. was er naar't schijnt iets te doen waarbij er een 30 a 40 tal jongens als meisje verkleed op't podium verschenen. De meeste zagen er best キモい　("kimoi", euhm vertaald ... "slecht"? (wa'n slechte vertaling -_-)) uit. Sommige echter zagen er 以外に kawaii (oftewel schattig) uit (maar of da nu een positief punt is, daar valt over te discussieren). Door het soba maken hebben we het grootste deel van de matsuri gemist. Maar toch wouden we nog het laatste beetje van de sfeer gaan opsnuiven. Het was heet die dag. En de sfeer in het park was heel tof. Een hele hoop bekende gezichten tegengekomen, wa natuurlijk tof was. Na er een tijdje rondgelope te hebben en wa mè mensen gebabbeld te hebben zijn we (btw: we = ik, Manyee, Emi en Maike) nog wat purikura's gaan maken en naar huis gegaan. Toffe dag was't, toffe dag!

De voorbije week (11/06-18/06) [part 2]

kimchi maken
Vrijdags heb ik een les: "Japan in Azie". Maar eigenlijk is de naam van het vak fout, vermits het altijd over korea gaat, iets wa mij de goesting geeft die les te boycotten, makom. Anyway, vrijdag 15 juni stond er op het programma: met z'n allen kimchi maken.
We ware mè 10 studenten, 2 leerkrachten en 2 kinderen (meisjes, lagere school schat ik) van die leerkrachten.
Om te beginne met het minder goede van de activiteit: het ware pokke-kinderen. Irritant glijk hell! Toen we binne kwame was om een of andere reden drek ik hun prooi. Wa hield da in? Wel, vooral't feit da ze de hele tijd probeerde te kietelen. Der zijn maniere waarop ge mensen kunt kietele die nog wel plezant zijn, maar die kinderen deden het helemaal anders. Die viseerden uw oksel of zij en porden hun vingers er op volle snelheid in. En voor mense die da al ondergaan hebben weten da da ZEER DOET! Een paar keer wou ik gewoon die klein manne hunne nek omwringen!! Na een tijd zijn ze gelukkig van prooi veranderd en hemme ze zich op de twee andere aanwezige jongens gericht (meiskes interesseerde hun precies niezoveel). Ik veronderstel da da kwam omda ik ze zoveel mogelijk probeerde te negeren, en mijn kietelbare plaatsen onbereikbaar maakte. En ook het feit da de andere twee reageerden op de provocaties van die kinders. De momente da ze die ander twee an't ambetere ware was da wel beke fun om te zien eil :-) Langs de ene kant uit wraak, omda Joris mij hard ant uitlache was toen ze mij ant pesten waren en het nu zijn beurt was om te ondergaan en mijn om te lachen :-) Maar te hard lache moest ik ook nie doen omda die klein dan terug na mij kwamen.
Dan over naar het plezante van de avond, nl. het samen koken was very fun :-) Als er tijd was ook over vanalles en nog wa zitte babbelen. het eten zelf was ook tof. Gezellig eten en babbelen ... Best goeie kimchi ook, vele beter als degeen die'k ervoor al gegete heb. Op't einde van't eten was der ook'n beke Koreaanse sake (het leek alleszins toch op japanse sake, wat't juist is weet ik nie echt). En da was LEKKER! zo wil'k mij zeker een beke mee na huis pakke, van da spul.

De voorbije week (11/06-18/06) [part 1]

Der is weer meer als een week voorbij (denk ik), dus geef ik een kleine update van mijn belevenissen.

Age of Empires is bad
Vrijdag 8 juni heb'k Age of Empires (AoE) II geinstalleerd gehad. kVond da vroeger'n tof spel, en dacht daar mijn vrije tijd wa mee te vullen. Om't kort te houden, kheb da weekend vrij veel AoE gespeeld. Na een tijd begon'k te denken dat het eigenlijk toch best wel een nutteloze bezigheid was. Na een paar dagen spelen zag ik in mijn bed de hele tijd mannekes te selecteren, gebouwen te bouwen, vijanden aan te vallen ... tsumari, in slaap valle viel een beetje tegen. Ook mijn dromen smorgens zagen er hetzelfde uit. Ik vond het maar niks eigenlijk. In't begin van de week heb ik het dan maar terug verwijderd.

Weer karaoke
Karaoke is eignelijk een wekelijkse activiteit zo'n beke :-) Door de week kunt ge een hele namiddag (of zelfs al vnaf de voormiddag denk ik), tot 7 uur savonds karaoken voor weinig geld. En daar gaan we dus voor :-) Is weer tof geweest, als altijd. Is ook weer een tekst-gesprek uit voort gekomen. tIs vrij lang, dus ik ga't hier nie overtypen zoals vorige keer. Maar voor de geinteresseerden, op Manyee's mixi blog is de tekst te vinden ^_^

COWIS film avond
Vandaag op het programma, film avond van COWIS. Gepland begin: 17:30. Echt begin: 18:10 (ofzo). Tijdens da wachten stond der een film op die we nie zouden zien. tLeek een komedie en zag der eil wel'n goeie uit. kVond't dus spijtig toen de "echte film" begon. De film die we zouden zien: "Broken Flowers" [IMDB]. 1h45 duurde'm denk ik. De meest SAAIE FILM die'k OOIT heb gezien!!! Nie te schatten! En dan de crême de la crême was het eind van de film. Ook al is't pokke saai, ge probeert toch nog een beke te volgen, omda der anders helemaal niks te doen is, en dan opeens ... *gedaan*. Mogelijk het slechtst eind van een film da'k ooit heb gezien. Gewoon zomaar stoppen, nie te doen. En dan te bedenke da die film oscars gewonne heeft en nog'n hele hoop andere awards ook. Waar gaat de wereld naartoe -_-
Zoals vaak (altijd?) gebeurd na COWIS activiteiten is een deel van de mensen nog doorgegaan iets anders doen. Eerst zen we gan eten en derna gan bowlen. Was weer ff geleje da'k nog gebowled had. Was plezant :-) Mn eerste worp drek'n strike :-D Kut was wel da't nie voor mij was, ik deed nl. voor Emi voor hoeda't moest. Derna gooide'k voor mijzelf, natuurlijk geen strike meer -_- Twee spellekes gespeeld, 118 en 128, nog wel te doen, maar kan beter he. Is heel plezant geweest. Na't bowlen nog wa purikura's gemaakt (weet der eil iemand wa de normale vorm is om dees te gebruiken? vb. "een purikura maken", of "purikura's maken", of "naar een purikura gaan", of weet ik veel wat) en wa spellekes gespeeld in't gamecenter bij de bowling. Fun fun.

Open-lucht ikebana demonstratie (Foto's)

Smorges in de bus. Helemaal achteraan :-)

De alpenhoorn spelers.

Ik tijdens het helpen van de sensei bij het ikebana doen
(of hoe ge da ook als werkwoord ook gebruikt).

Een pose, gesuggereerd door Nunnun.

Ik en Nunnun.

Het eten der gratis gekregen bentou.

Nunnun tijdens het ... njah, raar doen gewoon :-)

Maike tijdens dezelfde activiteit.

Vanop straat zag ge zo de onsen.

Na de onsen in de bus. Njah -_-

Zien we er allen niet cool uit met onze 3D brillen?

Een super grote taiko.

Ik, Nunnun en Sven bij het Matsuri museum.
(Normaal doen is er meestal nie bij bij mij)


Ik, Maike en Nunnun.
(En regelmatig is normaal doen er bij ons allen niet bij)

Weetjes (12)

• Der is een stad in Australie die Eromanga noemt. Super toch! :-D
• Japanse insecten zijn HUGE! En da is wel ambetant, vermits I HATE bugs!!
• Mijn broer heet Johan.
• Om een of andere reden krijg ik het maar niet voor mekaar om "juni" in een datum te schrijven. Er blijft maar "mei" uit komen.
• De laatste tijd (april en mei) heb ik er aardig wa Amerikaanse series doorgedraaid: drie seizoenen House, drie seizoenen Battlestar Galactica en een seizoen Heroes.
• In het seminarium da ik volg is der ne kerel die altijd maar in'n atlas an't zien (studeren?) is. kVind't ma vreemd.
• Mijne begeleider sensei blijft mij altijd ma allerlei vrage stelle over vanalles da'k nie weet (of toch nie echt goe alleszins).
  Bv. Zijn er veel boeken over de belgische taal? Zijn deze bestsellers zoals in Japan? Zijn er speciale scholen voor Turken om Turks te leren? Welke geschiedenis hebt ge op school gekregen? Was da onderverdeeld in België en de rest van de wereld? Of was alles samen?
  
• kZen voor de moment "Fantastic Voyage" (2005) ant lezen, een boek over gezondheid en langer leven. De manier die in het boek voorgesteld wordt komt ongeveer op't volgende neer: neem alle dingen die ge lekker vind (Bv. vlees, gebak, suiker in't algemeen, gefrituurd eten, enz), schrap da van uw menu en voila. Ma daar wou'k't nie over hemme. De auteur beschrijft ook zijneigen gezondheids-systeem. Awel, hij gebruikt voedings-supplementen. Hoeveel? 250 pillen per dag!!! Da vind ik er net een beetje over. Daarbuiten gaat hij ook wekelijks en/of maandelijks binnen voor transfusies waarbij der stuff direct in zijn bloed wordt gegeven. tIs nie min die kerel.
  

Open-lucht ikebana demonstratie

Bonjour mensen, vandaag op deze blog, een vertelling van mijn dag. In het teken van 100 jaar Matsumoto (denk ik toch) ben ik meegeweest op een daguitstap met als hoofdactiviteit een ikebanademonstratie. Allez, da is toch't geen da der als titel op mijn blad stond, dus.
Eigenlijk was ik te laat voor de inschrijving en kon ik niet mee, maar eergisteren was er iemand die had afgezegd en daardoor kon ik in haar plaats gaan, jeeej :-D

06:00 - opstaan
Een uur op tijd opgestaan, want eerda kik tegoei wakker zen, da heeft wel wa tijd nodig.

07:00 - vertrek richting station
Same mè Nunnun en Maike aan de kaikan vertrokken naar't station. Mijn kansou (= "thoughts, impressions"): moe, koud en ... mja, da is't zowa.

07:45 - vertrek an't station
Rond 07:45 vertrokken we richting de Shihone Onsen in Azumi, Matsumoto. 2 uur heeft de rit geduurd, nooit gedacht dat het zolang zou duren om naar een andere plaats in Matsumoto te gaan. Ik wist wel dat Matsumoto groot was, maar Zo groot? Njaja.
In de bus heb'k vooral mijn ogen gerust en van mijn iPod gebruik gemaakt. Er was een begeleidster en die heeft aardig wa commentaar staan geven over allerlei dingen die er te zien waren, maar vermits ik niet echt zin had om mij te concentreren op haar Japans heb ik het bij rusten en muziek luisteren gehouden. Naar zulke begeleidsters luisteren is zowiezo ook nie echt mijn ding.
Af en toe keek ik toch ook eens buiten, en het was best een adembenemend zicht. We waren door de bergen aan het rijden en ik zag dingen als: wolkenflokken die tegen de berghellingen hingen, coole rotsformaties, berghellingen gekleurd door allerlei verschillende soorten bomen, mountain rivers, lakes between the mountains, and other stuff (that I can't remember at the moment).

09:45 (ongeveer) - aankomst bij de onsen
Aangekomen bij de onsen, zijn we 200 meter gewandeld naar een rustig plekje tussen de bomen en een moestuin. De ikebana demonstratie zou in open lucht doorgaan, wat wel voor een goeie sfeer zorgde.
De demonstratie begon met een optreden van een groep zwitserland-naäpers, een groep muziekanten die op een accordeon en 5 Alpenhoorns een poging deden om Zwitserse muziek te brengen. De accordeonist deed het heel goed. Het was happy up-beat muziek, die de sfeer der drek inbracht :-) De alpenhoorn-spelers daarentegen ... die vond ik niet zo geweldig. Maarja, ze deden hun best alleszins :-)
Vervolgens begon het ikebana gedeelte zelf. Na een introductie begon de ikebana-sensei (een sensei die ik al eerder heb gezien bij een andere ikebana-bedoening, die toch wel aardig bekend is veronderstel ik) wat te vertellen over ikebana, en zelf een paar stukken te maken/vervolledigen. Nadat ze er een aantal gemaakt had, vroeg ze de aanwezige buitenlandse studenten om naar voor te komen en haar te helpen. En zo gebeurde het. Omdat ik vooraan zat, was ik de eerste die haar hielp. Of het hierdoor komt weet ik niet, maar toen ik klaar was, kwam er een reporter naar me toe en vroeg me naar een kansou (thoughts, impressions), ik stond er met mijn mond vol tanden. Ik had totaal geen idee wat te antwoorden. Ik deed het gewoon omdat het mij gevraagd was, ik was er verder niet over aan het nadenken. Omdat ik niet echt veel zei, stelde ze zelf voor "werd je er rustig van? Werd je hart er rustig van?" Ik heb daar maar "ja" op geantwoord. Iets later vond ik toch een paar dingen om te zeggen, nl. dat het leuker was om buiten ikebana te doen dan binnen (omdat ik het de vorige keer binnen had gedaan), maar echt geweldig was die comment nu ook niet echt. Hierna heeft ze me nog meerdere keren gevraagd "Dus je werd er rustig van?". kHeb zwaar gefaald op dees interview. Da zal ze leren mij deruit te kiezen :-p kBlijf het toch maar ambetant vinden da men me zovaak vraagt naar mijn kansou. Vaak heb ik gewoon geen kansou. Of toch alleszins geen die ik zo op het moment zelf kan zeggen. Meestal komt er gewoon "tanoshikatta" (= het was plezant) uit, maar da is gewoon een stom antwoord da ik nie wil zeggen. Maarja.
Anyway, na het ikebana'en heeft de band die er tijdens voor muziekale begeleiding zorgde, een paar nummers gespeeld. Drie Engelse en een Japans. Die Engelse nummers waren hillarisch. Om de simpele reden: het Engels van die Japanner was onverstaanbaar. Ik heb Japanners al slecht Engels horen spreken, maar deze kerel topte toch wel alles hoor! (Voor mensen die mijn youtube account kennen, ik zal de filmkes die ik ervan gemaakt heb posten, zoda ge zelf kunt horen. Voor mensen die mijn account niet kennen, maar willen horen, ask me).
Na de muziek was het lunch tijd. We hebben een gratis lunch gekregen. De hele dag was voor ons buitenlandse studenten trouwens gratis ^_^ De lunch (bentou) was wel nie echt mijn smaak. Het was een Japans stijl lunch. Ik heb deze half opgegeten en mij voor de rest met CalorieMate's van energie heb voorzien.
Een grote reden waarom ik deze daguitstap wou meemaken is dat er een onsenbezoek bijhoorde. En na de lunch was het zover. Op weg terug naar de onsen zagen we iets dat op een onsen leek, maar omdat we van op straat, gewoon het water konden zien dachten we van "nee, da kan nie". Maar toen we er mensen in zaten zitten, bleek het toch de onsen te zijn. Ik verschoot wel ff. Een onsen waar mensen gewoon konden inkijken? Vanaf de ryokan ernaast kon ge ook gewoon de mensen in de onsen zien zitten. Maar het was dan ook geen gewone onsen, het water van deze onsen zag wit. Wa daar juist voor zorgt weet ik nie, maar ge kon dus nie echt door da water zien. kVeronderstel da da altijd goe is voor uw huid of gezondheid, da wit water. Nog iets waar'k van verschoot bij't nader inspecteren van de mensen die derinzaten, was da het een gemengde onsen was! In de onsen waren er ook twee binnen-baden, een speciaal (maar doorzichtig) water bad (ook goed voor iets wrsch) en een heet (42°C) water bad. 42°C is HEET man! Anyway, na daarbinnen ff geweekt te hebben zijn we naar't gemengd buitenbad gegaan (binnen was het dus gescheiden btw :-)). kVond't best interessant om in zo'n gemengde onsen te zitten. Gewoon de hele tijd mè Sven, Nunnun en Maike zitte babbelen. Der was een plek waar er vers warm/heet water da buitenbad (of hoe ge't ook noemt) binnenkwam, da was heerlijk om daarnaast te zitten ^_^
Rond 13:00 zen ik en Sven deruit gegaan. Rond 13:10 ware we terug in de bus, maar blijkbaar was er om 13:00 afgesproken. Ik wist van niet. Ik was dan ook niet aan het opletten wanneer de begeleidster iets zei door de micro in de bus. Beter wel gedaan :-) Bad news was da de girls der ook nog nie waren en da uur ook nie wisten. In't begin was der ff sprake van zonder hen te vertrekke, daar verschoot ik wel ff van. Het heeft uiteindelijk 45 minute geduurd eer ze er waren. Aardig wa vertraging en irritatie van een paar japanners opgelopen. Maarja :-)

13:45 - vertrek richting Gifu-ken
En we vertrokken weer, richting het Gifu prefectuur (een van de weinige dingen die ik de begeleidster heb horen zeggen).

15:15 - aankomst in Hidafurukawa
Na zo'n anderhalf uur op de bus waren we in Hidafurukawa, waar we naar het Matsuri museum gingen. Hidafurukawa is bekend voor zijn groots en levendig Furukawa festival (Enkele Japanse sites met wat fotos). tWas best wel cool daar. Vooral de 3D film over het festival. Echt een crazy bedoening da festival! Maar het is iets waar ge bij denkt "typisch Japans". En wa'k eigenlijk wel eens meegemaakt wil hebben.

16:40 - vertrek richting thuis
Het matsuri museum was het laatste op het programma en dus vertrokken we terug naar huis, het goeie ouwe Matsumoto (wel, het deel van matsumoto dat ik ken alleszins, niet het deel waar de onsen zich bevind).

18:40 - welcome back
Na weer twee uur in de bus waren we terug en zat de daguitstap erop. Eigenlijk, eerst nog samen naar de Matsuya geweest, samen naar de 100Yen shop geweest, samen wat purikura's gaan maken en dan samen naar huis. En Toen zat de daguitstap erop :-) kWas thuis rond zo'n uur of 21:00.

De laatste weken (deel 3)

Lap, mij verslapen. Of toch niet?
Maandag 4 juni had ik smorgens een rare droom.
Ik werd wakker om 8 uur. Mijn eerste les was pas om 10:40, dus heb'k mij omgedraaid en ben terug in slaap gevallen. Toen ik opnieuw wakker werd, keek ik naar mijn klok en ik zag "10:30". Mijn les begon 10 min later. Da zou'k dus nooit meer halen (tenzij ik mij gewoon zou aankleden en vertrekken, maar das nie mijn ding, dus zoals ik zei: nooit). Ik draaide mij daarom gewoon (nog eens) om en ging verder slapen. Toen'k de derde keer wakker werd keek op mijn klok en zag iets vreemds, nl. "09:15". kDAcht ff van "Wtf??", ma toen schoot't mij tebinnen, de vorige keer was een droom. Da was wel nbeke "kak" eigenlijk, want 'k vond da nl. wel goe da'k mij verslapen had en nie na de les moest :-)
P.S. kzen uiteindelijk gewoon thuisgebleven anyway :-p


Garbage-time
Dinsdag 4 juni, tis mij eindelijk gelukt om mijn vuilniszakken smorgens op tijd buiten te zetten. Proficiat!! kHad der ondertussen al 4 op mijn terras verzameld, en in een dervan waren der zich al fruitvliegskes ant kweken -_-


Een dagje ziek
Donderdag 7 juni, de dag begon zoals elke andere dag. Allez, nie da al mn dagen hetzelfde beginnen, makom. Wa'k wil bedoelen is da toen alles normaal was. sMiddags heb'k mij wa spek en eiere klaargemaakt en vanaf toen ging alles mis.
De spek mè eiere lag drek na mn lunch al op mn maag. Ma da hem'k nog al gehad, en normaal ga da vrij rap over. Deze keer was't anders. kGing na de les, en mn maag voelde de hele les ambetant. Vanaf da'k na de les thuis kwam, werd't als maar erger en erger. Tegen'n uur of vier, had'k een constante pijn in mijn buik, kwist mè mijzelf gene blijf, echt wel kut. Ligge hielp nie, wandele hielp nie, zitte hielp ook nie, eil hoe ik mij ook positioneerde, twas altijd even erg. Da't hielp zou'k nie zegge, ma wa'k uiteindeljk gedaan heb is de hele tijd zitte wissele tussen liggen, zitten en wandelen. Miss da deze activiteit mijn gedachte der een klein beke vanaf hielden, ma veel was't nie. En da heeft verder geduurt tot een uur of 24:00. Hierna is't langzaam geminderd en zenk uiteindeljk in slaap gevalle. Zo buikpijn glijk hier kan'k mij nie herinnere da'k ooit al gehad hem, amai mn voeten. Zen blij da't voorbij is.

De laatste weken (deel 2)

Ondertussen is't eerder "de laatste maand" geworden, makom. Even wa belevenissen verhalen.

Okonomiyaki maken
Maandag 28 mei, het plan: savonds Okonomiyaki maken op Manyee's kamer.
Het zou zijn: Emi, Manyee, Pak en Che. En ik zou er niet echt zijn om te eten, gewoon eens te proeven, maar omdat het me fun leek. Uiteindelijk is Pak nie gekomen, maar is Joris wel een tijdje daar geweest en zijn uiteindelijk Nunnun en Jo nog gekomen.
tWas best eetbaar die okonomiyaki. Een beke raar ook wel, ma nie slecht. Ik stond in voor het besauzen van de okonomiyaki. Een basislaag okonomiyaki saus en erboven op een tekening van mayonaise. Ik heb een poging gedaan om dieren (een beer en een kat) te tekenen, maar ze zijn zwaar mislukt -_-
tIs heel plezant geweest, deze eet-gathering. Vooral vanaf da Nunnun en Jo derbij zijn gekomen. Toen kregen de onderwerpen direct een meer ero tintje. Ik, Nunnun en Jo werden tot de "ero-groep" gelabeld. Op'n gegeven moment ging't over dildo's, en Emi wist nie wa da was. Da vonde de meeste van ons wel'n beke vreemd voor een 21-jarige. Het gezicht da ze trok, toen Nunnun het haar dan uitlegde (met handbewegingen en al), was geweldig! =D Kei hed om te zien!


Naar de cinema
Dinsdag 29 mei nog eens naar de cinema geweest. Mè Manyee en Emi "Pirates of the Caribbean: at World's End" gan zien. De film was nog ma'n paar dagen uit. Ma hoewel ik daarom aan'n vrij volle zaal an't denken was (of alleszins toch een pak voller als bij Spiderman 3), is dit niet gebeurd. Das echt just glijk de Roxy in Koersel vroeger. Kei hed :-D
En nog altijd: Lang leve de previews!!


Koto concert
Zaterdag 2 juni ben'k naar een koto concert geweest.
Als buitenlandse studenten waren er een tijd geleden gratis kaarten te krijgen voor een koto concert. Dit leek mij wel interessant om eens bij te wonen. De normale inkomsprijs was 2000Yen, dus wel mooi meegenomen.
Samen met Manyee en Emi ben ik ernaartoe geweest.
De koto is een traditioneel Japans snaarinstrument, van zo'n 1m80 a 2m lang en heeft 13 snaren (allez, 1 versie toch alleszins, er is er ook een met 25 snaren, en met een ander aantal ook nog, ma daar kan'k nu niemeer opkomen).
kMoe zegge da'k eil wel onder de indruk was van da instrument. Ik bedoel, het lijkt mij een aardig moeilijk instrument om te bespelen, vooral de 25-snaren versie. Qua muziek die ze derop speelden, von'k het over't algemeen ook wel best te pruimen. Buiten 1 lieke dan, want 1 lieke da ze derop speelden, kon'k nie als muziek aanvaarden.
Na het concert aan de praat geraakt met de "aanmoedigings familie" waar Victoria mee was gekomen. We zijn uiteindelijk met hen samen iets gaan eten. Is plezant geweest :-)

Close Encounters of the Kanrinin

Gisteren, vrijdag 1 mei, was het nog eens tijd voor een nomikai. Een paar mensen wouden er nog eens een doen, en zo geschiede het. Het ging door in Manyee's kamer. Eerst hebben zij en Emi wat Chinees en indonesisch eten klaargemaakt voor een paar mensen (niet ik), en na dit eten zouden er nog wat extra mensen komen en de fun beginnen. De aanwezigen: ik, Manyee, Emi, Che, Nunnun en William (kzit een beetje me't gevoel da'k iemand vergeten ben, ma zou nie weten wie). Normaal zouden we om 21:00 beginnen, maar de helft van't volk was vrij laat. kDenk da om iets na 22:00 we der allemaal waren. Ondertussen was't al heel fun gweest, al goe gelachen. Ondertussen is het al ge-established da als ik en Nunnun der beide zijn, da de gesprekken dan regelmatig een verkeerde draai nemen (richting ero onderwerpen). Is gewoon super om sommige van de andere mense dermee te shokeren, die zijn nl. niks gewoon precies :-D tWas ook weer'n tijd gelede da'k William nog gesproke had, dus da was ook plezant.
Dan rond 22:30 echter, gebeurde er iets zeer on-plezant. Der klopte iem op de deur, wij denke da't nog volk voor de nomikai was, maar niks was minder waar. Ik deed open en wat zag ik: de kanrinin, en deze zag er zeer onhappy uit (als in kwaad). Die begon een hele uitleg te doen, over dat het na 22:00 was en we dan stil moesten zijn. Ze zei ook dat ze er al vaak waarschuwingen over in onze brievenbussen had gestoken, en dat het nu toch wel genoeg was. In haar uitleg, was er ook sprake van uit de kaikan gezet te worden als da zo verder ging. Verder moesten we direct de kamer verlaten. Buiten de kanrinin was der ook vent, die echt wel scary was, tussen de uitleg van de kanrinin was der'n moment da't leek da die de kamer zou binnenstormen en tegen ons zou beginne schreeuwen. I very much didn't like the look on his face.
tWas een zeer kak ervaring. Da was dan de laatste nomikai op iemands kamer in de kaikan. Want ook al zouden we het de volgende keer rustig doen, het risico buitengezet worden is net iets te riskant.
Om na dit voorval allen naar onze kamers terug te keren, daar hadden we geen goesting in. We besloten gewoon buiten ergens te gaan zitten en daar verder ... ons amuzeren. Ons eerste idee was naast de rivier, maar daar hadden we weer schrik dat er buren zouden klagen en er politie involved zou geraken. Uiteindelijk zijn we naar't baseball veld van't school gegaan, naast de concert-club die an't oefenen was, daar was't zowiezo lawaaierig en de mensen van de verschillende clubs zouden wrsch toch nie klagen redeneerden we.
In't begin hemme we daar nog een tijd zitte discussieren, klagen, grommelen over het voorval met de kanrinin, maar achteraf is't toch nog best plezant geworden :-)
Mjaja.

Weetjes (11)

• Karaoke koffie is lekker.
• Bloed laten trekken doet (bijna) geen pijn.
• Instant chocomel met water gemaakt is drinkbaar.
• Mijn frigo verandert in een diepvries als die vol begint te geraken. (Gevolg: ik pakte derjust een ei uit de frigo en da was bevroren -_-)
• Dees semester heb'k't moeilijker om smorgens vroeg op te staan als vorig semester.
• De kanrinin (= "huisbaas"?) is anti duivenstront. Eigenlijk ... Who isn't? ... Never mind.
• Voor zover ik weet is de techniek om bloed uit'n zakdoek te krijgen: de zakdoek laten weken in water. ... Wa ik juist misdoe aan dit simpel proces weet ik niet, maar bij mij lukt het niet.

[UPDATE]
(als antwoord op Gerda's comments)

• Ivm de bloedzakdoeken:
  Idd, koud water om de bloedvlekken deruit te doen, da hebbe ze mij thuis door't vaak te herhalen goed aangeleerd :-) Maar't is die techniek die dus nie werkte. Na da drie keer te hebben laten weken dacht ik "foert", en heb ik het gewoon in'n grote pot afgekookt. Ondanks gezegd wordt da ge da nooit moogt doen, ware mijn zakdoeken na het afkoken bijna helemaal proper. Very strange. Het weken zal dan toch zn nut gehad hebben, maar weken alleen werkte bij mij niet.
• Ivm de frigo:
  Of mijn frigo kapot an't gaan is ... Als hij altijd zo hard zou vriezen, zou ik misschien akkoord gaan, maar het rare is dat hij het enkel doet als hij vrij vol zit.
  Btw: ondertussen heb ik de oorzaak van het probleem gevonden. Er is een knop in mijn frigo om de koudheid (of whatever) ervan in te stellen. Er was een draai knop met een lijn op en getallen er rond van 1 tot 7. Ik dacht dat deze naar 2 wees, maar bij nadere inspectie bleek da ik de achterkant van de pijl an't volgen was en de voorkant van de pijl naar 7 wees. Vandaar de diepvrieswerking I presume.
  
• Ivm bloedtrekken:
  " Bloed trekken doet ALTIJD pijn..."
  --> bij mannen doet dit (bijna) geen pijn. Conclusie: ... vrouwen zijn woezies :-p
  

De laatste weken

Goodday, beste mensen. Als topic voor deze blog: wat dingen die ik de vorige weken gedaan heb. Ik ga het niet chronologisch doen, gewoon zoals ik het me herinner (kan zijn dat ik van sommige dingen de datum zelfs niemeer weet).

Karaoke
De vorige twee weken ben ik donderdag (17 en 24 mei), na mn laatste les, met Manyee en Emi (vorige week was Joris er ook bij) gaan karaoke'en. Het is dan door de dag en er is dan en goedkoop tarief. Tot 7 uur karaoke'en (maakt nie uit wanneer ge begint die dag), en daarbij een drinkbar (zoveel drinken als ge wilt, nonalcoholisch wel te verstaan, maar toch), voor 870Yen.
Liedjes titels bedenken geeft nogaltijd problemen (nl. ik weet er nie zoveel), maar't ga al beter als vroeger, khem zo'n collectie liekes die'k elke keer zing, en die kan'k onthouden :-)
Veelal moet ik de toon van de liekes wa verlagen omda'k anders nie aan de hogere note geraak.
Mijn favo lieke om te zinge is nogaltijd "Just a girl" van No Doubt.
Hem mij goe geamuzeerd die twee keren.
De laatste keer (vorige donderdag) was der vanalles da zeer amuzant was. Zo hemme we'n paar liekes gezonge, versneld tot het maximum, very fun. En een hele uitdaging ook om da op da tempo te doen :-D Een coole versie van "Country Roads" gevonden, sneller als't origineel met wa japans op't eind derbij. Als afsluitingslied was't YMCA, wa kei tof was om te zinge :-D En in't midden van de namiddag was der tss mij en Manyee op'n gegeven moment devolgende geschreven conversatie. tWas op papierkes schrijven, vermits gewoon prate met de luide muziek nie zo practisch was. kGebruik Manyee's uitgetypte versie (van op haar mixi-blog), ze vond het nl. zo geweldig da ze zeker op haar blog wou hemme. Eerst wou'k't nie vertalen, ma'k hem't toch ma gedaan, anders is't ma stom voor de niet Japans sprekers :-)

ケビン：最初はビジンクラブだった。今は変な人クラブ（私達）もある。
あたし：いつもそうだったよ。Crazy teamでしょ！
ケビン：僕が入ってなかったけど。
あたし：あ、あんたエロクラブじゃない？
ケビン：一人だけ？寂しいだろう。
あたし：ジョさんも入ってるよ。自然に。
ケビン：女性のメンバーが要るね～
あたし：確かにケビンだ。=_=
ケビン：そうなら、色々な活動が出来る。あっかんべー
あたし：細かくこと知りたくない・・・
ケビン：さすがKevin
あたし：そうだ！！=_=
ケビン:やりたくもない？あっかんべー
あたし：死にたいよね～～～～　＾_______________＾
[あたし = Manyee]

Mijn (ongeveer) vertaling:
Ik: Eerst was er de "schoonheden-club". Nu is er ook de "gekke mensen club".
MY: Die is er altijd al geweest. De Crazy Team.
Ik: Jamaar daar zit ik niet bij.
MY: Ah, Gij zijt de Ero-club toch, niewaar :-)
Ik: Ik alleen? Das toch ma triestig, nie?
MY: De Jo zit der ook wel bij hoor.
Ik: Er zijn vrouwelijke leden nodig he.
MY: Typisch Kevin, he. =_=
Ik: Indien er vrouwelijke leden zijn, kunne we vanalle activiteiten doen :-p
MY: Ik wil de details nie weten...
Ik: Typisch Kevin.
MY: Inderdaad!! =_=
Ik: Wilt ge de activiteite zelfs ook nie doen? :-p
MY: Ik wil (liever) sterven! -_____-

De twee comments die der op manyee's mixi gegeven waren hierop waren beide さすがケビンだ (= typisch Kevin). Wa voor een reputatie heb ik mijzelf hier toch bezorgd -_-

Matsuri bij't Kasteel van Matsumoto
Vandaag, 27 mei, was der bij't Matsumoto weer iets te doen. kWeet nie wada't just was, ma't was grooot! Grootste bedoening die'k bij't kasteel al gezien heb. Heel't domein (of hoe ge't ook noemt) van't kasteel stond vol met kraampjes met eten, spellekes voor kinderen, podia en ... wrsch nog andere dingen ook. Zoals het in Japan hoort, waren de etensstandjes in de meerderheid. Yakisoba, takoyaki, suikerspin, crêpes, softijs, kebab, speciale hamburbers (vb. een spiegelei-hamburger) die der verrukkelijk uit zagen, en nog veel meer was er. We hebben er Japans gewezen en vanalles zitte proeven (ik heb het wel bij de westerse dingen (nl. kebab, crêpes en suikerspin) gehouden, matoch). De optredens (de paar die we gezien hemme alleszins), ware best wel cool. Zo was er naar't einde toe, een optreden van'n éénwieler club (of whatever). jeugdige mensen van alle leeftijden die in groep, fancy dingen an't doen waren op hun éénwieler, op de maat van muziek. kVond't wel indrukwekkend.
Op verschillende plaatsen waren der ook clowns en goochelaars de jeugd an't entertainen (persoonlijk vond ik ze nie zo geweldig, matoch). Ook was er en plaats, waar der een (zo leek mij) als gele ninja verkleede vent, die wat ... vaardigheid vereisende stuff bij had da de mense konden proberen. Een van deze dingen was zo'n bord da ge op'n stok moet late ronddraaien. Da hem'k altijd al wille doen, en nu was mijn kans. We hemme der'n hele tijd an bezig geweest, en ik zou het kunne voor ik stopte :-D Na'n tijdje lukte het me 1 keer, ma derna niemeer, dus ik van "ik hem het gekunt, ik ZAL het nog is kunnen". Heeft verdacht lang geduurd, eer'k da een tweede keer kon :-p Ma na der lang genoeg mee bezig te zijn gweest, had ik het door. Die gele ninja zag da'k't kan en'k kreeg'n prijs :-D een stom koekjes-achig snackje da ge op school voor 10 Yen kunt kopen, maar toch :-p Derna was der'n wedstrijd blijkbaar en'k werd gepushed (door Manyee en Emi) om mee te doen. kWou eerst nie, omda het bijna alleen kinderen (buiten enkele ouders) waren die meededen, matoch :-p Eerst was er een proefronde, en ik was derde :-D De echte wedstrijd dan, was ik te ijverig en liet ik mijn bord vallen. Ik da rap oprapen en nog proberen, ma'k was te laat. Die gele ninja zag da en lache mij toch nie uit zeker! Bastard! Ma't was wel fun :-)

kGan't voor de moment bij deze twee dingen houden, anders gan'k een te lange post krijgen. Meer volgt later (perhaps :-p)

De mazelen

Sinds vorige week (of al langer kan ook) is dit (zie topic) een hot topic hier in Japan. Waarom dan? Wel, er is zowat een mazelen epidemie hier in Japan. Het is voor zover ik weet vooral in Tokyo dat het er redelijk wa mensen de mazelen hebben opgeschaart. Het is zo erg dat een aantal scholen en universiteiten (vb. Waseda University) hun deuren voor een tijdje hebben gesloten. Ook hier in Matsumoto is er veel praat over deze mazelen uitbraak ("measles outbreak", zen wel ant twijfele of ge't in't nederlands zegt glijk ik't heb gedaan, makom). We kregen een waarschuwing om nie naar plaatsen te gaan waar veel mensen zijn (vb. cinema, ...) en aangeraden om ons bloed te laten onderzoeken voor een besmetting. Voor ons buitenlandse studenten was er een speciale regeling, wij konden ons namelijk gratis laten onderzoeken. Japanse studenten moeten echter 5000Yen (ca. 37€) betalen om hun bloed te laten onderzoeken. Best wel aardig vind ik. Moest ik bij de betalende helft van de mensen zijn, zou ik het er niet aan geven. Ik voel mij namelijk goed, is de reden die ik mijzelf geef. Waarschijnlijk een domme reden, maar goed genoeg voor mij :-) Nu een paar weken (ik heb toch horen zeggen dat het zolang duurt) wachten op het resultaat van de test.

Weetjes (10)

• Heb gedroomd da'k ontvoerd was door alies. But we kicked their asses. (Allez, eignelijk ginge ze slapen en dan zijn we ontsnapt, makom).
• Spiderman 3 gezien. Sandman, Green Goblin en Venom in 1 spiderman film, vet! Vooral de Green Goblin zag der vet uit von'k.
• De cinema waar'k spidy 3 heb gezien deed mij denke aan de Roxy thuis. Grootte van de zaal: zo'n 165 zetels, aanwezigen: 10; super toch, niewaar :-D Lang leve het Roxy gevoel!
• Een beke regen af en toe is zeker nie slecht.
• People have too much crap.
• Inkopen doen en aan de kassa merken da ge nog geen 300Yen op zak hebt is nie zo tof.
• Japanse tomaten zijn veel lekkerder dan Italiaanse (naar't schijnt).
• kZen al'n week de sleutel van mn kamer kwijt -_-

Nieuw semester, nieuwe vakken

Mijn tweede semester hier in Japan is ondertussen zo'n maand bezig. Deze keer was er geen intensieve cursus Japans meer zoals vorige keer, deze keer kon ik zelf vakken kiezen die ik wou. Allez, die intensieve cursus Japans is er nog altijd natuurlijk, maar vermits ik deze vorig semester gevolgd heb en geslaagd was, had het geen zin om deze nog eens te volgen.

Hieronder de vakken die ik dit semester volg.

文化情報論議論　(bunka jouhou rongi ron, ik weet er geen goeie vertaling voor)

Dit is een vak, gegeven door mijn 指導教員 (shidou kyouin, begeleider (ongeveer)), Sawaki-sensei. Sinds de eerste keer dat ik hem gesproken heb, was er gezegd dat ik in het tweede semester (nu dus) dit vak zou volgen. Zelf heb ik er niet echt zoveel zin in, maar het is al sinds vorig semester zo gezegd, en neen zeggen tegen mijn begeleider kan ik maar moeilijk doen, dusja, dan volg ik het maar.

Het vak handelt over taal. De laatste paar weken hebben we het gehad over Engels onderwijs in Japan. Bijvoorbeeld, de discussie die er aan de gang is om Engels vanaf het lager onderwijs te onderwijzen. Het is best nog interessant eigenlijk, maar toch nog wat moeilijk om te verstaan (qua woordenschat die ik niet ken).

Englishes in the World

Dit is een van de twee in het Engels gedoceerde vakken die ik volg. De hoofdreden voor het kiezen van deze vakken is dat ze in het Engels gegeven worden, wat wil zeggen: makkelijk te verstaan. Een tweede reden was dat de onderwerpen me interessant leken :-) Het Engels dat gebruikt wordt in de les is helemaal niet moeilijk (wat het volgen van de lessen des te relaxt maakt), wat wel nodig lijkt te zijn, kijkend naar't niveau Engels van sommige van de Japanse studenten.

Waarover dit vak gaat, wel zoals de titel zegt "Englishes in the World". Het gaat over de soorten Engels in de Wereld, hoeveel mensen er engels kunnen spreken, wat dit wil zeggen "engels kunnen spreken", hoe het Engels is ontstaan en zich verspreid heeft over de wereld, ... .

日本語読解演習 (nihongo dokkai enshuu, simpel: Japans leesoefeningen)
Zoals de vertaling zegt is dit'n Japanse leesoefeningen les. Vorig semester werd ons gezegd, dat men liefst 1000+ kanji kent indien men dit vak volgt. Omdat dit vorig semester niet het geval was heb ik het niet gevolgd. Voor de moment ken ik schat ik zo'n 800 kanji, nog steeds geen 1000, maar toch al beter als eerst. Door de 1000+ kanji die men vermeldde, leek het me een vak van een aardig niveau te zijn, met teksten zoals deze die we tijdens de grammatica les vorig semester voorgeschoteld kregen. Niets is minder waar. Ik was teleurgesteld. Ten eerste door het niveau van de teksten (die een pak makkelijker zijn dan deze van de grammatica les. En ten tweede, en vooral hier door, door de kinderachtige manier van lesgeven. De tekst wordt meerdere malen gelezen, een keer door onszelf, ieder om beurt 1 zin. Dan leest de prof de tekst ook nog eens, x-aantal zinnen per keer. Hierbij "vertaald" ze elke zin die ze leest in "eenvoudiger Japans". En het is vooral dat waar ik stress van krijg. Ze lijkt voor elk woord in de originele zin een ander woord te zoeken, om zo een nieuwe zin met de zelfde betekenis te vinden. Het stresserende is dat ze dit zelfs doet met zinnen waar niks moeilijk aan is en waar ik het nut totaal niet van inzie. Njah. Wat mis ik de tijd van de B-course een half jaar geleden :-)

日本語-読解 (nihongo - dokkai, Japans - leesoefeningen)
Omdat ik wel beter wil worden in Japanse teksten lezen, een volgend leesoefeningen vak.
Deze keer vallen de lessen beter mee. De teksten hebben een aardige moeilijkheid, en de prof geeft vooral uitleg over dingen die (voor mij alleszins) soms wel moeilijk zijn. Zo heeft hij bijvoorbeeld, een hele tekst geanalyseerd, kijkende naar ko-so-a-do woorden en waar deze naar verwezen. Best interessant was vond ik het.
Het nadeel aan deze les dan weer is dat de prof me irriteerd. Hij stotterd, heeft de hele les door een freaky smile op zijn gezicht, lijkt schrik te hebben studenten aan te kijken, en raakt snel opgewonden als er iets niet naar zijn goesting is (soms zelfs als je een woord in je dictionary aan het opzoeken bent terwijl hij wil dat je naar hem luisterd). Ook is hij anti hoofddeksels in de les. Deze laatste regel is er in Leuven soms ook wel, maar ik vind het waar dan ook een stomme regel, want wat maakt het nu uit of iemand een hoofddeksel op heeft, het is niet alsof de les daardoor niet door kan gaan of compleet verstoord word ofzo. Mjah.

Recent Trends in British Culture
Dit is mijn tweede Engels vak. Zoals de naam zegt, handelt het over recente trends in de Britse cultuur. Het niveau van het Engels dat de prof gebruikt tijdens de les is weeral niet zo hoog. Eerder laag eigenlijk, deze prof spreekt zelfs niet in volzinnen, de helft van de tijd zijn het gewoon afzonderlijke woorden die hij zegt, of zinnen met onvervoegde werkwoorden. Fout Engels met andere woorden, en da vind ik wel een beetje ambetant. Als alle Engelssprekende docenten zo zouden spreken, zouden de Japanners nooit geen (correct) engels leren spreken.

日本語-作文　(nihongo - sakubun, japans - schrijfoefeningen)
Dit vak wordt gegeven door dezelfde prof als het vak "Japans - leesoefeningen", dus de prof zelf ambeteert me tijdens dit vak even hard als het ander.
Maar de les zelf is nog wel te doen. Een goed punt van de les is dat een deel van de les kanji-oefeningen is. En geen simpele oefeningen ook niet, elke les krijgen we een 60 a 70 tal nieuwe kanji te zien. Een heel deel welke ik nog nooit eerder gezien heb, het zijn een groep kanji, die samen horen volgens betekenis en genomen zijn uit alle jouyou kanji. Dus zoals ik zei goed dat we een hele hoop nieuwe kanji te zien krijgen. Slecht is dat hij ons oefeningen geeft, maar er ook de oplossingen bij geeft, waardoor ik als ik in een luie bui ben ze gewoon kan overschrijven. Maar da's dan mijn eigen schuld, en mijn eigen "loss" :-) Erger is dat hij ons deze hele hoop nieuwe kanji geeft, maar we voor de test die we er van krijgen slechts 20 (of minder) woorden moeten kennen (vrij stom vind ik). Maarja, Ik vind het wel handige lijsten, dus das toch al iets.
Dan het sakubun gedeelte van de les ... het is wat raar, hij lijkt een neat-freak te zijn op het gebied van schoon schrijven van kanji, maar da vin'k nie erg. En ivm info over het schrijven van sakubun, deze geeft hij ons ook wel een beetje, dus ... de sakubun les is al bij al nog te doen.

日本語表現・文型 (nihongo hyougen ・ bunkei, Japanse uitdrukkingen en "zin-patronen")
Dit vak heb ik vorig semester ook gevolgd. Het gaat er vrij chill aan toe, een rustig tempo en plezant in de les. Het is een toffe prof die het vak geeft.
De inhoud van het vak mochten we zelf kiezen. Enkele van de dingen die we gaan zien (of al gezien hebben) zijn: onomatopeia en hoe een brief te schrijven in het Japans.

アジアの中の日本 (ajia no naka no nihon, Japan in Azië)
De naam van dit vak laat vermoeden dat de inhoud van het vak zou gaan over Japan en de relaties die het heeft met andere Aziatische landen. Zo leek het mij alleszins.
Na drie lessen gevolgd te hebben, lijkt de inhoud van het vak eerder te zijn "korea". Het vak wordt gegeven door een in Japan wonende Koreaanse, die vorig semester een vak "Relatie met Korea" (ofzo) gaf. Doordat het vak tot nu toe volledig over korea lijkt te gaan, is er de speculatie dat het vak "Relatie met korea" hernoemt is naar "Japan in Azië", maar dat de inhoud nogaltijd over Korea gaat. Deze hernoeming zou gedaan zijn om meer andere buitenlanders dan Koreanen aan te trekken. Goed gedaan misschien, maar als een vak "Japan in Azië" heet, verwacht ik wel dat ik dingen ga bijleren over "Japan in Azië", en niet over wat dan ook dat er in Korea aan het gebeuren is (wat me eigenlijk niks interesseerd). Maargoed, dit vak staat me dus niet zo echt aan, wat misschien al wel duidelijk geworden was :-) Mogeljik is het eerder de prof die me niet aan staat ... Anyway, ik hoop dat het ook nog over Japan gaat gaan, zoniet, dan zie ik het gebeuren dat ik binnen 3 weken ofzo gewoon stop met gaan :-)

Voila, dat was het, 8 vakken dit semester.

Verjaardagsfeestje (2)

Vrijdag 27, een tweede verjaardagsfeestje! Deze keer door onszelf georganiseerd. Ok, das nie waar, deze keer door Manyee georganiseerd, makom :-p We ware weeral met zo'n 15 man. Deze keer ging het door in Victoria's huis (nie haar eigen huis, maar't huis waar ze nu voor'n jaar verblijft), danku Victoria m(_ _)m
Afgesproken bij de Delicia (een supermarkt), waar we met z'n allen inkopen zouden doen (drank en snacks). Vervolgens naar Victoria's huis. Bergop da da was!! Sommige stukken van de fiets moete afstappen omda't te stijl was om te fietsen (Allez, als ge moeite deed was't nog just mogelijk zonder versnellingen, ma qua snelheid konde al evengoed afstappen dan). kHem medelijden met Victoria, die da elke dag moet doen om van't school trug na huis te gaan.
Het feestje zelf verloop als de gewoonlijke feestjes hier. Drink, eet, speel spellekes, en wees happy. Weer wa nieuwe spellekes bijgeleerd, plezant die dingen. Als'k trug thuis zen, zen der'n hele hoop spellekes die'k bij de mensen thuis ook is moet proberen. Zoals altijd, waren der ook batsu-geemu bij de spellekes. Deze ginge echter nie zo vlot als anders. Een paar mensen (vooral ene eigenlijk) waren vrij koppig in't uitvoeren ervan. Zo was een van de "straffen": dans voor 30 seconden. Maar dit werd geweigerd. De reden was "kzen nog nie zat genoeg". Mja, never mind anders.
Anyway, een heel plezante avond. Mn verjaardag goe gevierd dees jaar, al zeg ik het zelf. Twee aardige feestjes ... nice!

Foto's:

The whole gang. van links naar rechts en van boven naar onder:
William, Ryuu, ik, Emi, Manyee, Daniel; (japans meiske waar'k de
naam van zou moete kenne, ma nooit onthou), Jo, Michiko (Manyee's
tutor), (een japanse vriendin van Michiko), Victoria; Nunnun.

Aan stuff vo te knabbelen was der zeker geen gebrek.

Slechts een beetje gestoord.

Room op'n taart schreeuwt er blijkbaar om
om op iem's gezicht gesmeerd te worden.

Een van de batsu-geemu, nl. een ... zo'n stokske voor op te
knabbelen, ghed der ook versies met chocolade rond van,
met twee op eten tot dat er nog maar 1cm van overschiet.
Zeer leuk om te zien :-D

...

Emi en Nunnun.

Verjaardagsfeestje (1)

25 april, mijn verjaardag, en bij een verjaardag hoort een feestje. Manyee verjaart op 24 april, en daarom besloot Sayaka (een Japanse die werkt op't Internationaal Centrum op't school) om een feestje te organiseren voor onze beide verjaardagen op de 24ste.
We waren met zo'n 15 man, een hele hoop. We zijn in de U2 (een eten/drink gelegenheid, of hoe ge't ook zegt). Wat we er gedaan hebben, een anderhalf uur durende nomi-houdai (= gelijk "all you can eat", ma dan "all you can drink", en hier in Japan zit daar meestal ook een hoop snacks in de prijs ingebrepen, zoals worstjes, vanalle gefrituurd eten, een slaatje, ...), die eigenlijk eerder twee uur heeft geduurd (waarom, kzou't nie weten, maar good voor ons :-)).
tIs heel plezant gweest. Wel wa teveel volk om echt me alle mensen gepraat te hemme, ma da von'k nie erg. Allez, als'k echt rond zou geweest zijn zou'k da wel kunne gedaan hemme, ma zo hard hoefde da voor mij nu ook nie :-p Amuzeerde mij gwoon. Goe gelache.
Na de bijna twee uur nomi-houdai, was't nog ma 22:00 en een deel van ons wou nog iets verderdoen. Een deel van de mensen is naar huis ge gaan en de rest van ons zijn naar iem's kamer op de kaikan gegaan. Daar hemme we spellekes gespeeld, en goe gelachen over dinge da'k nu al niemeer weet. Ma't was goe plezant, da wee'k nog wel.

Foto's:

The whole gang. Van links naar rechts: Maike, roi-chan, Kayoko,
Erine, Alexei, Daniel, (vriendin van Sayaka), Emi, Pak, Che, ik,
Manyee, Mi-hyon, William. kVeronderstel da Sayaka deze foto
getrokken heeft, vermits ze er nie op staat.

The Birthday people.

Ik, Manyee en Mi-hyon.

Ik, Che en Mi-hyon.

Remember mijn "muts-fase"? Well, nu zit'k in een pet-fase :-D
(cause: lang(er) haar)

Roi en Kayoko, beide vrij aardig heel hard deraan.

Zoals ik zei, ze zijn der goed aan. Ocharme Alexei :-p

En toen was er taart. Goeie stuff, die taart, echt lekker.

En nie alleen lekker, maar ook heel plezant :-p

Opvallende dingen volgens een first-time in Japan zijner

• veel mensen met de witte doekjes (waar ze ook voor dienen, altijd iets met ziektes) voor hun neus/mond
  
• veel electriciteitsdraden die bovengronds hangen
  
• mooi versierde rioleringsdeksels
• goedkope schoenen die je hier massaal vind, een shopping- paradijs.
• goedkope kledij in het algemeen (maw. shopping-paradijs)
• 100Yen winkels (zeer handig en very cheap)
• veel vrouwen op hoge hakken, waar een aardig deel van die vrouwen niet tegoei op kan lopen, en die ze dragen ondanks het feit dat hun voeten er pijn van lijken te doen.
• tempels en schrijnen zien der veelal't zelfde uit. Als ge der een hebt gezien, hebde ze allemaal gezien bijna.
• yakisoba en omu-raisu zijn heerlijk.

14 dagen Tokyo (foto's)

En dan nu, de foto's van de 14-daagse. De eerste week heb ik wel zo goed als geen foto's getrokken, zodat't vooral foto's zijn van de tweede week (zoals ge zelf wel gemerkt zoud hebben :-)).

2 april

Ontbijten in Agata-no-mori park.

Wat foto's trekken bij het ... stedelijk museum van Matsumoto?

En ook bij het kasteel van Matsumoto.

Het opgegeten worden van de dode vis door de zwanen.

3 april

Voor de zoveelste keer valiezen sleuren (deze is die van Joke).

Ge wacht op de bus, ge hebt tijd teveel ... ge maakt rare foto's.

Inderdaad.

4 april

Een deel van een of andere tempel in Kamakura.

Ergens in Kamakura.

De Daibutsu in Kamakura (en ik en Joke ook).

5 april

Op't dak van't Ghibli museum.

Op't zelfde dak.

In een van de winkel complexen in Odaiba, in een game
center stonden deze beesten om mee te rijden :-D

Idem.

6 april

Ergens in Nikko.

Ergens in Nikko (daar bij da heel bekend dink
met die drie aapjes die iets van niet spreken,
niet luisteren en niet zien (ofzo) uitbeelden).

Nog steeds in Nikko.

Idem.

Idem.

Idem.