Posts tonen met het label daguitstap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label daguitstap. Alle posts tonen

dinsdag, augustus 07, 2007

Kurobu Damu

Maandag 6 augustus, er was een door't school georganiseerde uitstap naar Kurobu Damu. Wat is er te zien, een heel grote dam (damu). Meer weet ik er ook niet over (omdat de details me niet zo echt interesseerden, ik wou gewoon mee uitstappen :-)). Meer ga ik er daarom (en omda'k der gn goesting in heb nu) ook nie over vertellen. Wel zijn er foto's :-) Want foto's zijn er deze dag veel getrokken :-D

Foto's:

De dam.

Een schone regenboog.

De schone wolken in de lucht.

En verder foto's van vrienden en ik.






vrijdag, juli 13, 2007

Fuji-Q Highland!!

Er was al lang sprake van, en zaterdag 7 juli was het eindelijk zover, we gingen naar Fuji-Q Highland (Wikipedia).

Het is vooral Manyee die alles geregeld heeft (tickets besteld enzo). We waren in't totaal met 27 man. Eerst waren we maar met een 15 man ofzo, maar zowel door het feit da we'n troepsticket wouden en het feit da we'n bus huurden (en deze goedkoper werd hoemeer man er ging), is dit aantal blijven stijgen tot 27 (tot de bus vol zat).

Bij aankomst as der drek slecht nieuws, nl. 't regende. En da was nie alleen ambetant omda we dan nat werden, maar vooral ambetant omda'k heel deel van de "rides" (alle coole coasters eigenlijk) gestopt waren door deze regen. Dus da was wel ff vloeken. Later op de dag, zou deze regen echter in iets heel goeds veranderen. Rond de middag is de regen namelijk gestopt en is alles in gang geschoten. Maaaar. Doordat het regende was er smorgens niet zoveel volk naar Fuji-Q gekomen. En ook al was de regen gestopt smiddags, ik veronderstel da de meeste mensen dan niet meer zouden afkomen (ze zouden namelijk de hele voormiddag gemist hebben). Gevolg: heel weinig volk in't park Allez, misschien nie "heel weinig", ma toch een pak minder als da we verwacht hadden. We waren an't denken aan 2 uur aanschuiven per coaster, da was 30min-1uur (of zelfs nog minder soms).

In Fuji-Q waren het vooral twee dingen die we ZEKER wouden doen. Ten eerste de vrij nieuwe coaster "ええじゃないか (eejanaika)", en ten tweede het "Super Blood Curdling Labyrinth" (een spookhuisachtig iets).

De goesting om al de coole dingen in Fuji-Q te bespreke ontbreekt mij voor de moment'n beke, en dus gan'k't ook nie doen. kGan wel zegge da de eejanaika een vette coaster is! [Btw: hier een site met foto's van de eejanaika toen hij gebouwd werd. Bij't zien hiervan werd mij pas duidelijk hoe'n grote constructie da eigenlijk wel is!]

't Enige waar'k't wel even over ga hemme is da Labyrinth dink. Da is een groot gebouw da een verlaten (?) ziekenhuis moet voorstellen. En daarin lopen "evil doctor's" (om't ne naam te geven) rond. Geduren't heel jaar hier hem'k verschillende mensen horen zeggen hoe scary da wel nie is. Da't very creapy is, het engste spookhuis (om't zo te noemen) van heel Japan. Over't algemeen vin'k spookhuizen ma zwak, ma als ze het't engste van heel Japan noemen, wie weet kon't wel is interessant worden :-). Bij het aanschuiven stonden we drek naast de uitgang van da gebouw. En de meeste van de groepen mensen die buiten kwamen, kwamen Schreeuwend naar buiten gelopen (meiskes misschien eerder krijsend als schreeuwend?). Dus zou het dan toch zo scary zijn als gezegd wordt begon ik te denken?
Onze beurt, binnen gekomen, was er eerst een kamer waar we wa uitleg zouden krijgen. Ook al was daar niks scary aan, Emi hing al van toen we binnen stapten aan mijn arm (uit schrik). En deze arm heeft ze niet meer losgelaten (allez, de eerste helft van het parcour tot niet). Vervolgens was er een introductie film, eigenlijk een stukje uit een horrorfilm, om in de mood te geraken veronderstel ik. Manyee was zo bang dat ze niet eens naar de film kon kijken. Na de film mochen we dan naar binnen. Opeens hingen er al 2 meisjes aan mijn arm (Emi en Michiko, Manyee's tutor). Zo begonnen we onze (aardig lange, meer dan 20 minuten zou'k zeggen) wandeling door het ziekenhuis. De drie meiskes constant in schrik voor vanalles en nog wa. Wij drie jongens ... well, vonden het wel grappig om hen zo te zien :-p Telkens we een nieuwe kamer binnen moesten, werd ik door de twee meiskes aan mijn arm als eerste naar binnen geduwd, om de kamer te verkennen. Soms was er dan een "evil doctor" (acteur) die op ons afkwam, en dan liepen de drie meiskes schreeuwend weg (mij aan mijn arm meetrekkend). Door de dingen van de attractie zelf ben ik maar een paar keer verschrokken. Waarvan ik meer verschoten ben, was van Alexei die een paar keer naast ons door geslopen kwam en ons deed verschieten. Was wel kei hed gedaan von'k :-D In't midde van't ziekenhuis echter heeft een van de "doctors" hem gezegd da hij da nie mag doen, wa ik ma dom vond. Als climax van de hele attractie kwame we op't eind in'n grotere kamer terecht en eens we binne waren kwamen er langs vanalle richtingen een hoop "evil doctors" op ons af. Voor da ik tegoei door had wa der aan't gebeuren was zag ik een groep gillende meiskes volle speed weglopen, de twee andere jongens met zich meetrekkende. Daar stond ik dan, tussen de zogezegde moordlustige evil doctors. kZen hardop in mijne lach geschoten :-p Eerder dan scary vond ik het een best grappige ervaring, da ziekenhuis :-D Meiskes (hoewel misschien de Japanse meiskes nog harder als andere) zijn toch maar een bende schrikschijters hoor :-p

Da was't zowa qua korte bespreking van ons Fuji-Q bezoek. Een hele plezante dag was't, met coole attracties. En met zo'n grote groep (12 man wij, de 27 zijn opgesplitst in'n aantal kleinere groepen) rondlopen was heel plezant. Mjaja :-)

Zelf heb ik nie zoveel foto's getrokken, maar door Fuji-Q te Googlen vind ge rap sites zoals deze van mensen die een pak meer foto's getrokken hebben.

Foto's:

Een beke make-up, early in the morning, voor het vertrek.

Regen? Geen paraplu? geen nood, plastiek zak.


Me, aan de ingang van Fuji-Q.

Van boven naar onder: Jo, ik, Alexei.

...

De tea-cup ride! :-D
Gonda, ik, Ayane en Alexei.

Bij't verlaten van't park zag'k dees staan, daar moes'k een foto van :-)

Idem voor Emi-chan.

Na'n dagje Fuji-Q wordt ge toch wel moe.
(een in de bus maffende Alexei)

dinsdag, juni 19, 2007

De voorbije week (11/06-18/06) [part 3]

Sobas maken
Zaterdag 16 juni, een daguitstapje naar een ... wel, we zouden zelf soba maken.
Vertrek om 9 uur, eerste halte bij'n wasabi plantage. Da was blijkbaar iets extra, of gewoon iets da ook op het programma stond, ik wist van niks. Da was groot daar! kverschoot dervan, veeeel wasabi was daar geplant. Verspreid over heel die grond waren er ook best wel wat religeuze dingen te zien (vb. stene beelden (van boedha's veronderstel ik, of gewoon dignen die eruitzagen als kleine tempeltjes van steen), een beeld achter glas (in'n gebouwtje), een gebouw da leek op iets da ge in schrijnen ziet, zo de poort die ge bij't binnekomen van'n schrijn passeert, een grot met binnenin iets om te bidden (mensen gooiden er alleszins geld naartoe)), da was wel iets da opviel, da'k opmerkelijk vond.
De tweede stop was de soba-makerij. eigenlijk een restaurant waar ze verse soba maakten, en waar er een grote ruimte was, die veronderstel ik dient om groepen mensen te leren soba maken. We verdeelden ons in groepen van 4, met telkens 2 studenten en 2 japanners (De uitstap was namelijk zowel voor studenten als aanmoedigingsfamilies). Op deze manier konden we kouryuu'en (aan "cultural exchange" doen). soba heeft minder ingredienten als ik dacht, nl. bloem, soba-poeder (dees is blijkbaar boekwijt, hoewel'k fout kan zijn), en water. Dus, de werkwijze: meng, kneed, maak plat en rol uit tot een grote platte pizza. Vervolgens plooit ge die pizza een aantal keer dubbel (4 of 5 was't bij ons), en snijt ge da in dunne sliertjes. Als laatste moede't enkel nog koken en voila.
Na't maken van de soba, heeft men deze allemaal gekookt en hebben we onze zelf gemaakte soba kunnen opeten. Wat ze serveerden was koude soba. Iets wat ze hier in Japan eten in de zomer, omdat koud (fris?) eten bij het warme weer lekkerder is dan warm. Het was eigenlijk nog zo slecht niet vond ik. Hiervoor had ik al een keer soba gegeten, maar toen was het me niet zo bevallen. Dat ik het lekker vond, zal ik nu niet zeggen, maar het was wel beter dan de keer ervoor :-) Njaja, Japans eten is toch niet zo voor mij weggelegd he.

Deze dag was der ook nog iets anders te doen, nl. een matsuri van't school (voor zover ik weet) in Agata no Mori Park. Het was een matsuri voor de eerste jaars studenten van Shinshu. Er waren een hele hoop standjes waar allerlei eten te krijgen was en een podium waar er opgetreden werd (oa. was er naar't schijnt iets te doen waarbij er een 30 a 40 tal jongens als meisje verkleed op't podium verschenen. De meeste zagen er best キモい ("kimoi", euhm vertaald ... "slecht"? (wa'n slechte vertaling -_-)) uit. Sommige echter zagen er 以外に kawaii (oftewel schattig) uit (maar of da nu een positief punt is, daar valt over te discussieren). Door het soba maken hebben we het grootste deel van de matsuri gemist. Maar toch wouden we nog het laatste beetje van de sfeer gaan opsnuiven. Het was heet die dag. En de sfeer in het park was heel tof. Een hele hoop bekende gezichten tegengekomen, wa natuurlijk tof was. Na er een tijdje rondgelope te hebben en wa mè mensen gebabbeld te hebben zijn we (btw: we = ik, Manyee, Emi en Maike) nog wat purikura's gaan maken en naar huis gegaan. Toffe dag was't, toffe dag!

vrijdag, juni 15, 2007

Open-lucht ikebana demonstratie (Foto's)

Smorges in de bus. Helemaal achteraan :-)

De alpenhoorn spelers.

Ik tijdens het helpen van de sensei bij het ikebana doen
(of hoe ge da ook als werkwoord ook gebruikt).

Een pose, gesuggereerd door Nunnun.

Ik en Nunnun.

Het eten der gratis gekregen bentou.

Nunnun tijdens het ... njah, raar doen gewoon :-)

Maike tijdens dezelfde activiteit.

Vanop straat zag ge zo de onsen.

Na de onsen in de bus. Njah -_-

Zien we er allen niet cool uit met onze 3D brillen?

Een super grote taiko.

Ik, Nunnun en Sven bij het Matsuri museum.
(Normaal doen is er meestal nie bij bij mij)


Ik, Maike en Nunnun.
(En regelmatig is normaal doen er bij ons allen niet bij)

zondag, juni 10, 2007

Open-lucht ikebana demonstratie

Bonjour mensen, vandaag op deze blog, een vertelling van mijn dag. In het teken van 100 jaar Matsumoto (denk ik toch) ben ik meegeweest op een daguitstap met als hoofdactiviteit een ikebanademonstratie. Allez, da is toch't geen da der als titel op mijn blad stond, dus.
Eigenlijk was ik te laat voor de inschrijving en kon ik niet mee, maar eergisteren was er iemand die had afgezegd en daardoor kon ik in haar plaats gaan, jeeej :-D

06:00 - opstaan
Een uur op tijd opgestaan, want eerda kik tegoei wakker zen, da heeft wel wa tijd nodig.

07:00 - vertrek richting station
Same mè Nunnun en Maike aan de kaikan vertrokken naar't station. Mijn kansou (= "thoughts, impressions"): moe, koud en ... mja, da is't zowa.

07:45 - vertrek an't station
Rond 07:45 vertrokken we richting de Shihone Onsen in Azumi, Matsumoto. 2 uur heeft de rit geduurd, nooit gedacht dat het zolang zou duren om naar een andere plaats in Matsumoto te gaan. Ik wist wel dat Matsumoto groot was, maar Zo groot? Njaja.
In de bus heb'k vooral mijn ogen gerust en van mijn iPod gebruik gemaakt. Er was een begeleidster en die heeft aardig wa commentaar staan geven over allerlei dingen die er te zien waren, maar vermits ik niet echt zin had om mij te concentreren op haar Japans heb ik het bij rusten en muziek luisteren gehouden. Naar zulke begeleidsters luisteren is zowiezo ook nie echt mijn ding.
Af en toe keek ik toch ook eens buiten, en het was best een adembenemend zicht. We waren door de bergen aan het rijden en ik zag dingen als: wolkenflokken die tegen de berghellingen hingen, coole rotsformaties, berghellingen gekleurd door allerlei verschillende soorten bomen, mountain rivers, lakes between the mountains, and other stuff (that I can't remember at the moment).

09:45 (ongeveer) - aankomst bij de onsen
Aangekomen bij de onsen, zijn we 200 meter gewandeld naar een rustig plekje tussen de bomen en een moestuin. De ikebana demonstratie zou in open lucht doorgaan, wat wel voor een goeie sfeer zorgde.
De demonstratie begon met een optreden van een groep zwitserland-naäpers, een groep muziekanten die op een accordeon en 5 Alpenhoorns een poging deden om Zwitserse muziek te brengen. De accordeonist deed het heel goed. Het was happy up-beat muziek, die de sfeer der drek inbracht :-) De alpenhoorn-spelers daarentegen ... die vond ik niet zo geweldig. Maarja, ze deden hun best alleszins :-)
Vervolgens begon het ikebana gedeelte zelf. Na een introductie begon de ikebana-sensei (een sensei die ik al eerder heb gezien bij een andere ikebana-bedoening, die toch wel aardig bekend is veronderstel ik) wat te vertellen over ikebana, en zelf een paar stukken te maken/vervolledigen. Nadat ze er een aantal gemaakt had, vroeg ze de aanwezige buitenlandse studenten om naar voor te komen en haar te helpen. En zo gebeurde het. Omdat ik vooraan zat, was ik de eerste die haar hielp. Of het hierdoor komt weet ik niet, maar toen ik klaar was, kwam er een reporter naar me toe en vroeg me naar een kansou (thoughts, impressions), ik stond er met mijn mond vol tanden. Ik had totaal geen idee wat te antwoorden. Ik deed het gewoon omdat het mij gevraagd was, ik was er verder niet over aan het nadenken. Omdat ik niet echt veel zei, stelde ze zelf voor "werd je er rustig van? Werd je hart er rustig van?" Ik heb daar maar "ja" op geantwoord. Iets later vond ik toch een paar dingen om te zeggen, nl. dat het leuker was om buiten ikebana te doen dan binnen (omdat ik het de vorige keer binnen had gedaan), maar echt geweldig was die comment nu ook niet echt. Hierna heeft ze me nog meerdere keren gevraagd "Dus je werd er rustig van?". kHeb zwaar gefaald op dees interview. Da zal ze leren mij deruit te kiezen :-p kBlijf het toch maar ambetant vinden da men me zovaak vraagt naar mijn kansou. Vaak heb ik gewoon geen kansou. Of toch alleszins geen die ik zo op het moment zelf kan zeggen. Meestal komt er gewoon "tanoshikatta" (= het was plezant) uit, maar da is gewoon een stom antwoord da ik nie wil zeggen. Maarja.
Anyway, na het ikebana'en heeft de band die er tijdens voor muziekale begeleiding zorgde, een paar nummers gespeeld. Drie Engelse en een Japans. Die Engelse nummers waren hillarisch. Om de simpele reden: het Engels van die Japanner was onverstaanbaar. Ik heb Japanners al slecht Engels horen spreken, maar deze kerel topte toch wel alles hoor! (Voor mensen die mijn youtube account kennen, ik zal de filmkes die ik ervan gemaakt heb posten, zoda ge zelf kunt horen. Voor mensen die mijn account niet kennen, maar willen horen, ask me).
Na de muziek was het lunch tijd. We hebben een gratis lunch gekregen. De hele dag was voor ons buitenlandse studenten trouwens gratis ^_^ De lunch (bentou) was wel nie echt mijn smaak. Het was een Japans stijl lunch. Ik heb deze half opgegeten en mij voor de rest met CalorieMate's van energie heb voorzien.
Een grote reden waarom ik deze daguitstap wou meemaken is dat er een onsenbezoek bijhoorde. En na de lunch was het zover. Op weg terug naar de onsen zagen we iets dat op een onsen leek, maar omdat we van op straat, gewoon het water konden zien dachten we van "nee, da kan nie". Maar toen we er mensen in zaten zitten, bleek het toch de onsen te zijn. Ik verschoot wel ff. Een onsen waar mensen gewoon konden inkijken? Vanaf de ryokan ernaast kon ge ook gewoon de mensen in de onsen zien zitten. Maar het was dan ook geen gewone onsen, het water van deze onsen zag wit. Wa daar juist voor zorgt weet ik nie, maar ge kon dus nie echt door da water zien. kVeronderstel da da altijd goe is voor uw huid of gezondheid, da wit water. Nog iets waar'k van verschoot bij't nader inspecteren van de mensen die derinzaten, was da het een gemengde onsen was! In de onsen waren er ook twee binnen-baden, een speciaal (maar doorzichtig) water bad (ook goed voor iets wrsch) en een heet (42°C) water bad. 42°C is HEET man! Anyway, na daarbinnen ff geweekt te hebben zijn we naar't gemengd buitenbad gegaan (binnen was het dus gescheiden btw :-)). kVond't best interessant om in zo'n gemengde onsen te zitten. Gewoon de hele tijd mè Sven, Nunnun en Maike zitte babbelen. Der was een plek waar er vers warm/heet water da buitenbad (of hoe ge't ook noemt) binnenkwam, da was heerlijk om daarnaast te zitten ^_^
Rond 13:00 zen ik en Sven deruit gegaan. Rond 13:10 ware we terug in de bus, maar blijkbaar was er om 13:00 afgesproken. Ik wist van niet. Ik was dan ook niet aan het opletten wanneer de begeleidster iets zei door de micro in de bus. Beter wel gedaan :-) Bad news was da de girls der ook nog nie waren en da uur ook nie wisten. In't begin was der ff sprake van zonder hen te vertrekke, daar verschoot ik wel ff van. Het heeft uiteindelijk 45 minute geduurd eer ze er waren. Aardig wa vertraging en irritatie van een paar japanners opgelopen. Maarja :-)

13:45 - vertrek richting Gifu-ken
En we vertrokken weer, richting het Gifu prefectuur (een van de weinige dingen die ik de begeleidster heb horen zeggen).

15:15 - aankomst in Hidafurukawa
Na zo'n anderhalf uur op de bus waren we in Hidafurukawa, waar we naar het Matsuri museum gingen. Hidafurukawa is bekend voor zijn groots en levendig Furukawa festival (Enkele Japanse sites met wat fotos). tWas best wel cool daar. Vooral de 3D film over het festival. Echt een crazy bedoening da festival! Maar het is iets waar ge bij denkt "typisch Japans". En wa'k eigenlijk wel eens meegemaakt wil hebben.

16:40 - vertrek richting thuis
Het matsuri museum was het laatste op het programma en dus vertrokken we terug naar huis, het goeie ouwe Matsumoto (wel, het deel van matsumoto dat ik ken alleszins, niet het deel waar de onsen zich bevind).

18:40 - welcome back
Na weer twee uur in de bus waren we terug en zat de daguitstap erop. Eigenlijk, eerst nog samen naar de Matsuya geweest, samen naar de 100Yen shop geweest, samen wat purikura's gaan maken en dan samen naar huis. En Toen zat de daguitstap erop :-) kWas thuis rond zo'n uur of 21:00.

maandag, april 09, 2007

Een nieuw semester begint

Hellow,

Het is ondertussen toch een tijdje geleden dat ik hier nog iets gepost heb. Tijd om daar verandering in te brengen.

Sinds gisteren ben ik terug van een 14-daagse naar Tokyo, maar da's voor een andere post. Hier wil'k het even hebben over een paar uitstapjes van nog voor deze Tokyo-trip.


09-03-'07 - Daguitstapje naar Nagoya
tIs ondertussen al een maand geleden zoda veel van de details al vervaagd zijn. Het zullen daarom hieronder vooral foto's zijn.

Zoals de titel zegt ben ik voor een dagje naar Nagoya geweest. Ik ben samen met William gegaan. Omdat er toch wel wat dingen waren die ik wou gezien hebben, zijn we goed vroeg vertrokken (de bus van 05:50).

Hoewel ik allerlei dingen wou bezoeken, bleek doorheen de dag, dat het allemaal een pak meer tijd in beslag nam dan ik dacht. Uiteindeljk hebben we ook maar twee (of als ge't anders telt drie) dingen bezocht. Het eerste is het Kasteel van Nagoya en de grote tuin errond. Het tweede is het Tokugawa museum en de ernaast gelegen tuin (deze tuin zou je als iets anders kunnen bezien, in da geval hebben we drie dingen bezocht). Heel schone tuinen vond ik het. En op de verschillende verdiepen in het kasteel werden er allerlei dingen tentoongesteld (heel anders dan het kasteel van Matsumoto, waar er veel minder tentoongesteld wordt). Door deze tentoongestelde dingen zag de binnenkant van het kasteel er niet echt kasteel-achtig uit, eerder als een museum-zaal (het kasteel van Matsumoto daarentegen ziet er van binnen wel kasteel-achtig uit).

Het meisje op de foto's is een meisje dat William kent, een Indonesische. Hij had haar al een jaar niet meer gezien en vermits ze in Nagoya studeert voor een jaar heeft ze ons die dag vergezeld.


Pas aangekomen, op'n bankske, buiten't park rond't Kasteel van Nagoya.

Een of andere rare, ingepakte plant waar'k mee op de foto wou.

Schoon toch, die bloesems ^_^

Deze kerel had altijd iets te maken met het bouwen
van het kasteel van Nagano, of miss eerder met een
van de gebouwen errond, die men van plan is te
reconstrueren ... Anyway: Ik en een beeld :-)

Het kasteel van Nagano op de achtergrond, best wel mooi.

Op weg naar het Tokugawa museum kwamen we een speeltuin
tegen. Daar moest ik mij gewoon even mee amuzeren :-D

In de tuin bij het Tokugawa museum.

Idem.

Ik, het Indonesisch meisje en William in dezelfde tuin.


22-03-'07 - Daguitstapje met Kawaguchi-san
Kawaguchi-san is de moeder van de "aanmoedigings-familie" waar ik in februari eens een dagje naar toe ben geweest. Toen waren we Manyee en co tegen gekomen en wou ze samen met ons allen naar een bekende schrijn gaan, maar omdat we toen met teveel waren is dat niet doorgegaan. Een dikke maand later kreeg ik een bericht van haar met het voorstel dit te gaan doen.

We waren met z'n vieren, Kawaguchi-san, Manyee, Emi en ik. Waar we juist naar toe zijn geweest weet ik niet meer. Het waren alleszins enkele schrijnen die we zijn gaan bezoeken :-) Na het schrijn bezocht te hebben, zijn we wat gaan rusten aan een voet-onsen (of hoe het ook noemt). Best wel lekker, zo met je voeten in warm water weken :-)

tWas een plezant dagje.


De eerste schrijn die we bezocht hebben. Nie zo'n grote,
maar Kawaguchi-san wou daar wa water gan halen
(waarvoor? who knows)

Wa deze mensen juist aan het doen zijn weet ik niet, maar
het is iets waarvoor deze streek bekend was. Het leek altijd
iets te maken te hebben met grote zwaaare houte stuff met
de hand te dragen.

Dees von'k gwn leuk :-)

dinsdag, maart 13, 2007

沢木先生との須坂への見物 - Met Sawaki-sensei naar Suzaka

[日本語のバージョン]

3月7日に沢木先生、マンイー、ロアルドと雛人形を見に須坂に行った。

まず、田中本家という豪商の館に行った。そこは、4月まで雛人形が展示されている。前の週、もうマンイーと他の雛人形の展示に行ったから、初めてじゃなかったが、きれいものを見ることができた。でも、その雛人形より、豪商の館の庭園の方がすきだった。すばらしいと思った。そのようなきれいな庭にいる、を見るのが好きだ。心が静かになれる。

次に、歴史的建物園というところに行った。そこには、四つの歴史的な建造物があった。その建造物が移築・復元されているらしい。それは面白いと思った。

最後に、世界の民俗人形博物館に行った。予定では歴史的建物園の後で帰るつもりだったが、車に行く途中で世界の民俗人形博物館で雛人形の展示があるというプリントを見たから、「せっかくだからね」と言って行くことにした。その博物館では、世界90ヶ国以上からの伝統的な人形が展示されている。その人形の服はとても面白かった。人形の荷札を見ないでも、国が分かることがかなりあったからだ。世界の国には、それぞれ(他の国の人が見分けられる)特徴な伝統的な服があるね。面白い。そして、展示されていた雛人形もすばらしかった。そんな大きいコレクションを見るのは初めてだった。[写真]


[オランダ語のバージョン]

Op 7 maart '07 ben ik samen met Manyee en Roald (een Duitser) naar Suzaka (Noord Nagano) gegaan (een autorit van een dik uur). Alledrie waren we hiervoor uitgenodigd door Sawaki-sensei die ons mee wou nemen naar een Hina ningyou (Hina poppen) tentoonstelling.

Tanaka Honke Museum
De eerste plaats waar we naartoe gingen was het Tanaka Honke Museum. Tanaka is de naam van een rijke handelaarsfamilie uit het midden van de Edo periode. Het museum zelf is gevestigd in de hoofdresidentie van deze familie vroeger. Op de gronden van dit museum (zo'n 10.000m²) zijn 5 gebouwen die vroeger als opslagruimte maar nu als galerijen gebruikt worden, en een Japanse stijl tuin te vinden. In deze galerijen zijn allerhande artikelen (aardewerk, lakwerk, kimono's, schilderijen, ...), die door de Tanaka-familie van generatie op generatie overgeleverd zijn, tentoongesteld. [Tanaka Honke website] De reden waarom we hier naartoe gingen is dat er tijdelijk een hina-poppen tentoonstelling lopende was.

Vermits ik de week ervoor reeds met Manyee een andere hina-poppen collectie was gaan bezoeken was het niet echt nieuw meer voor mij. En net als toen vond ik die poppen wel leuk om eens gezien te hebben, maar was het niet iets dat mij "waw" deed zeggen. Deze keer echter heb ik die poppensetten eens (meer dan de keer ervoor) van dichtbij heel goed bekeken, en merkte dat er toch iets was dat ik best indrukwekkend vond, namelijk alles in zo'n set dat geen pop was. Buiten de poppen zelf, bestaat een deel van zo'n set uit gebruiksvoorwerpen en meubels (in hetzelfde kleine formaat), en na deze eens nader bekeken te hebben, stond ik versteld van de hoeveelheid details die er in sommige van deze dingen verwerkt waren. Nu had ik wel even een "waw"-gedachte.

Toen we het indoor gedeelte van het museum (waar ik van dacht dat dat alles was) gezien hadden, volgde een wandeling tussen de gebouwen en door de tuin van de Tanaka residentie. Zoals in mijn vorige posts al te merken was, wandel ik heel graag door schone Japanse tuinen. En de tuin rond de gebouwen van de Tanaka residentie was een heel goed voorbeeld van een schone Japanse tuin (vond ik). Heel rustig was het daar.

Sawaki-sensei.

De tuin (niet dat dat uigelegd moest worden, maarkom :-p).

Idem.

Pauze
Na de Tanaka residentie verlaten te hebben, hebben we een pauze ingelast om een lokale lekkernij te proeven (de naam ervan weet ik zoals gewoonlijk niet meer). Buiten deze kleine snack is van de lunch die Sawaki-sensei in de planning in zijn mail vermeldde niet veel in huis gekomen.

Eigenlijk waren we voor de hina-poppen naar Suzaka gegaan, maar omdat het een heel stuk rijden was en we er nu toch waren, besloten we ook nog iets anders te bezoeken.

Historische gebouwen park
Onze tweede stop was het "historische gebouwen park" (歴史的建物園, rekishiteki tatemono en). Toen ik deze naam van het park op een bord las, stelde ik mij een hele hoop historische gebouwen voor. In realiteit was dit niet het geval. Het "historische gebouwen" gedeelte van dit park bestond uit drie gebouwen een een omwalling met een poort.
Een van deze gebouwen is de residentie van Edo-periode dokter, genaamd Itakura Yuuseki (板倉雄碩), wie er privé-lessen (lezen, schrijven, rekenen) hield. [Suzaka City]

Oorspronkelijk stonden deze gebouwen blijkbaar niet allemaal samen, ze zijn op hun originele locatie ontmanteld en op hun huidige locatie terug opgebouwd. Dit weten maakt de situatie wat duidelijk. Ik snapte het verband tussen de gebouwen eerst namelijk niet echt (ze leken niks met elkaar te maken hebben, sommige tijdens de Edo en sommige tijdens de Showa periode gebouwd te zijn, en toch staan ze direct naast elkaar).

Het was wel eens tof om zo'n gebouwen uit de late Edo en vroege Showa periode te zien, maar weerom was het niet iets dat mij "waw" doet zeggen.

De poort.

Een van de drie gebouwen, wat of van wie het juist is weet ik niet.

Het klaslokaal op het tweede verdiep van Itakura Yuuseki's huis.

Een ... vouwscherm? Wat het ook is, tekeningen zoals dewelke
hier te zien zijn vind ik heel schoon. Dit wil niet betekenen dat ik
veel over dit soort Japanse schilderkunst van vroeger ken, ik vind
het gewoon heel aangenaam om naar te kijken ^_^

Mijzelve voor Itakura Yuuseki's huis.

Chie Koike Collection - World Folk Doll Museum
Toen we terug wouden wandelen naar de auto en ons bezoek aan Suzaka City wouden beëindigen, merkten we dat er in het poppenmuseum dat er naast gelegen was ("Chie Koike Collection - World Folk Doll Museum"), ook een hina-poppen tentoonstelling was. Nu we er toch waren en hina-poppen de reden was waarom we op stap waren (en omdat de inkom niet zo duur was :-)), besloten we daar ook maar eens te gaan kijken. Het museum heeft een collectie van meer dan 2000 traditionele poppen van over heel de wereld (uit meer dan 90 landen).

Ik vond het best interessant om de traditionele poppen van verschillende landen te zien. Vooral de kledij van de poppen vond ik interessant. Zo was er een Nederlandse pop gekleed als een boerenmeisje met klompen aan, en een Braziliaanse pop gekleed als een in bikini en rok gekleedde danseres (ok, mijn uitleg deugt niet, maar het was iets dat mij aan Brazilië deed denken). Hoe dan ook, het was kledij waardoor je zelfs zonder het plaatje te lezen waarop het geschreven stond, kon afleiden van welk land de pop kwam (zoals het geval was bij het hollandse boerenmeisje).

De hina-poppen collectie zelf was ook best indrukwekkend (zie foto). Het was weer hetzelfde als wat ik ervoor reeds gezien had. Mijn aandacht ging weer vooral naar de miniatuur gebruiksvoorwerpen en meubels.

En zo zat onze daguitstap erop en keerden we terug naar Matsumoto terug.

De reuze hina-poppen collectie. Als je op deze manier een
hele hoop poppen-setten bijeen plaatst is het resultaat best
wel indrukwekkend vind ik.

Een close-up van de meubels en stuff (alles wat geen
poppen zelf waren eigenlijk) die ik zo interessant vind.