Gisteren (27 september) was het zover, ik zou vertrekke naar Japan. In een poging om de effecten van een jetlag wat te verminderen of zelfs te vermijden besloot ik die dag reeds om 3 uur op te staan (na om 12uur te zijn gan slapen). Dit gebrek aan slaap zou ervoor zorgen dat ik ongeveer in het mi$dden van mijn vlucht naar Japan moe zou zijn en zou 08:15 zijn we thuis vertrokken om na een lichte file om 09:45 in Zaventem aan te komen. Daar aangekomen bleek dat onze vlucht een vertraging zou hebben en om aansluiting met de vlucht naar Japan te garanderen hebben ze ons verlaatst naar een vroegere vlucht. Het afscheid bleef hierdoor vrij kort omdat deze nieuwe vlucht vrij snel vertrok.
Door deze vlucht kwamen we vroeger in Londen aan als gepland en alles zou zeer relaxed zn gang kunnen gaan. In Londen ging het echter mis. Niet de controles waren het, want deze ging vrij vlot (hoewel we onze schoenen moesten uitdoen wat ik zeer vreemd vond), maar de vlucht zelf. Deze liep meerdere malen vertraging op. Eerst werd het instappen met twee uur vertraagd. Vervolgens werd het vertrek van het vliegtuig meer dan een uur vertraagd omdat er eerst passagiers zoek waren en vervolgens een probleem was met de brandstof (men had het vliegtuig namelijk te vol getankt waardoor er brandstof uit de tank lekte). Onze mening van BA was hierna niet zo denderend. Zeker niet toen het entertainment systeem in het vliegtuig helemaal haperde. Het eten in het vliegtuig viel best goed mee. Het slapen, als laatste, ging ook niet zo goed, daar ging mijn jetlag-bestrijdings-plan :-)
Door al de vertragingen in Londen, kwamen we pas rond 12:00 in Narita aan, met nog een hele dag voor de boeg. We zijn met de trein naar Asakusa gegaan, waar we twee vriendinnen van Wim zouden ontmoeten. Dit gedaan hebbend zijn ik en Man Yee ons gaan inchecken in onze hostel. Eigenlijk wel een krottig bedoening, maar we hadden onderdak :-) Dit alles geregeld kon onze verkenning van Asakusa beginnen.
We hebben enkele bezienswaardigheden van Asakusa aangedaan, zoals de Asakusa-mon, de Sensouji tempel en het straatje vol met kraampjes (Nakamise shopping arcade) die deze twee met elkaar verbindt. dicht bij deze kraampjes was er een eetgelegenheid die de vriendinnen van Wim kenden. Men verkocht er anmitsu, een lekkernij waar asakusa bekend voor was, zeiden ze. Dit hebben we dan ook eens geprobeerd dan :-) Verder hebben we aan de tempel gebeden, een geluk brengend papiertje gekocht en ons met wierook gereinigd. Tijdens dit allens hebben we goed kunnen lachen. Voordat Wim en de twee japanners vertrokken zijn we een uur in een karaokebar gaan zingen. Hierbij hebben we ons ook enorm geamuzeerd.
Om de avond af te sluiten zijn ik en Man Yee nog wat gaan rondwandelen in Asakusa, op zoek naar een plaats om te eten en een winkel. DE vondst van de avond was een ramenshop met als topper de "bikkuri-ramen", nl. een ramen voor slechts 180Yen (zo'n 1,20EUR - 1,30EUR). Spotgoedkoop dus en bovendien vrij veel en ook heel lekker, Super dus :-)
Hierbij werd onze eerste dag in Japan afgesloten en het mag gezegd worden: het was een zeer goede/leuke dag :-)
vrijdag, september 29, 2006
maandag, september 25, 2006
Planning voor de eerste dagen
Zoals reeds vermeld vertrek ik, samen met Wim en Man Yee, op 27 sept om 12:10 naar Japan (met overstap in Londen). Na een vlucht van zo'n 12 uur een een tijdsverschil van 8 uur komen we op 28 sept om 09:10 aan in Narita.
Vanuit de luchthaven gaan we naar Asakusa, waar we twee dagen zullen blijven. Ik en Man Yee verblijven in een hostel, nl. Khaosan Tokyo (in Asakusa). Wim verblijft elders. Gedurende deze twee dagen hebben we oa. afgesproken met Japanse vrienden van Man Yee en Wim, en gaan we zeker ook shoppen en karaoke'en. Op 30 sept vertrekken we om 12:00 naar Matsumoto. Daar zullen we opgewacht worden door onze tutors, die ons gedurende ons verblijf zullen helpen indien er problemen zijn of we vragen hebben.
Vanuit de luchthaven gaan we naar Asakusa, waar we twee dagen zullen blijven. Ik en Man Yee verblijven in een hostel, nl. Khaosan Tokyo (in Asakusa). Wim verblijft elders. Gedurende deze twee dagen hebben we oa. afgesproken met Japanse vrienden van Man Yee en Wim, en gaan we zeker ook shoppen en karaoke'en. Op 30 sept vertrekken we om 12:00 naar Matsumoto. Daar zullen we opgewacht worden door onze tutors, die ons gedurende ons verblijf zullen helpen indien er problemen zijn of we vragen hebben.
Nog slechts twee daagjes
Jaja beste mensen, binnen twee dagen is het zover, dan vertrek ik naar het verre Japan. Omdat ik daar een jaar zal verblijven heb ik de laatste dagen/weken een heel deel van mijn vrienden voor een laatste keer gezien. Deze ontmoetingen waren zoals altijd heel leuk (met veel gelach) en ik zal ze missen. Hieronder enkele fotos van deze leuke vriendjes van mij.
Voila, mijn beste vriendinnetje sè ^_^
De brotherman, Bada
Van links naar rechts: Jochen, Rob, Kim en Kristof
donderdag, augustus 10, 2006
De vlucht is geboekt
Deze week ben ik mijn vlucht naar Japan gaan boeken. Dat is weer iets minder dat in orde gebracht moet worden. Ik ben dit samen met Man Yee en Wim, twee medestudenten die ook naar Shinshu gaan, gaan doen bij Connections in Leuven. Na de werkneemster meer dan een uur bezig te hebben gehouden met opzoekwerk en een heleboel vragen, kwamen we tot hetvolgende resultaat:
Maatschappij: Brittish Airways
Naar Japan: (Brussel-Londen-Tokyo)
Vertrek: 27-09-2006, 12:10
Aankomst: 28-09-2006, 09:10
Naar België: (Tokyo-Londen-Brussel)
Vertrek: 20-09-2007 (datum staat nog niet vast)
De prijs van de vlucht bedraagt €867, wat naar het schijnt een redelijke prijs is.
zaterdag, juli 15, 2006
Zoektocht naar financiële steun (verslag) [deel 3]
Dit is deel drie van mijn verslag van mijn zoektocht naar financiële steun om mijn verblijf in Japan (2006-2007) te helpen bekostigen.
1) Monbusho beurs
(reeds behandeld in deel 1)
2) Rotary Club
(reeds behandeld in deel 2)
3) Financiële steun van Japanse bedrijven in België
Buiten een aantal beurzen waarvoor we ons konden inschrijven, was een extra mogelijkheid tot het verkrijgen van financiële steun, het schrijven van brieven naar Japanse bedrijven in België met de vraag deze te verkrijgen. Er werd ons gezegd dat we dit konden proberen en dat er misschien bedrijven bereid waren ons te helpen. Dit heb ik dan gedaan.
Een eerste stap was de adressen van de bedrijven vinden. Hiervoor ben ik op het internet gaan zoeken naar Japanse bedrijven in België. Ik heb er uiteindelijk een kleine 50 gevonden. Later kwam ik te weten dat er bij de BJA een boekje te verkrijgen is met een lange lijst met bedrijven. Dit zou het mij een stuk makkelijker gemaakt hebben, maar ik kwam het te laat te weten.
Vervolgens moest ik de brieven zeklf schrijven. Hetgeen ik opgestuurd heb is een brief waarin ik mijn situatie beschrijf, mijn CV, een studieplan en een beschrijving van het gebruik van de financiële steun.Op 14 april waren de brieven klaar en zijn ze naar de post gegaan. De volgende paar weken kreeg ik ca. 10 brieven van bedrijven in de bus, die spijtig genoeg allen een negatief antwoord hadden op mijn verzoek. Net als bij een medestudent (wim Peys) het geval was kwam er van het meerendeel van de bedrijven geen antwoord.
Ook al heeft dit vragen van steun voor mij geen resultaat gehad, voor een andere student (Judith Wouters), was dit wel het geval. Zij heeft de hulp gekregen van Sony, in de vorm van een laptop die ze voor een jaar in bruikleen heeft.
4) Honda beurs
Een volgende mogelijkheid voor financiële steun was de Honda Belgium Foundation. Van een medestudent heb ik een document gekregen dat de inschrijvingsprocedure beschrijft. Voor de inschrijving waren zoals voor alle beurzen een aantal documenten nodig. Een ervan was echter een bewijs van inschrijving aan een Japanse universiteit. Door de vertraging die mijn inschrijving opgelopen heeft door de hervormingen binnen de Shinshu universiteit, had ik deze papieren niet. Omdat ik liever een volledige inschrijving instuurde (en niet wist dat er een deadline voor de inschrijvingen was), heb ik gewacht met mijn inschrijving in te dienen.
Opeens vernam ik dan echter dat de deadline voor de inschrijvingen (nl. 23 mei) verstreken was. En ook dat een medestudent die ook naar Shinshu gaat, toch financiële steun gekregen had, ondanks het ontbrekend document. Beter een onvolledige inschrijving op tijd binnen sturen dan te laat zijn blijkt dus.
5) Heiwanakajima beurs
Een vijfde mogelijke bron voor financiële steun is de Heiwanakajima beurs. Zo werd ons op de infodag over de beurzen verteld. Maar buiten het feit dat deze beurs er was, werd er ons zeer weinig over verteld. Geleidelijk aan kwam ik van andere studenten een aantal dingen te weten over de beurs. Namelijk:
1) De heiwanakajima beurs is een beurs die door de faculteit aan een student toegekend wordt. De student moet er niks, maar kan er ook niks voor doen.
2) De toekenning van de beurs zou op basis van behaalde resultaten gebeuren en aan een student toegekend worden die nog geen andere beurs gekregen heeft.
Ondertussen is het al midden juli en nog steeds is weet ik niks meer over deze beurs. Door zelf over de hierboven vermelde criteria na te denken, moet ik echter concluderen dat ik deze beurs wrsch niet zal krijgen. Want ook al is er geen andere beurs aan mij toegekend, mijn resultaten zijn slechter dan deze van andere studenten in dezelfde situatie. Voor de moment wordt het afwachten en zien wat het resultaat is.
1) Monbusho beurs
(reeds behandeld in deel 1)
2) Rotary Club
(reeds behandeld in deel 2)
3) Financiële steun van Japanse bedrijven in België
Buiten een aantal beurzen waarvoor we ons konden inschrijven, was een extra mogelijkheid tot het verkrijgen van financiële steun, het schrijven van brieven naar Japanse bedrijven in België met de vraag deze te verkrijgen. Er werd ons gezegd dat we dit konden proberen en dat er misschien bedrijven bereid waren ons te helpen. Dit heb ik dan gedaan.
Een eerste stap was de adressen van de bedrijven vinden. Hiervoor ben ik op het internet gaan zoeken naar Japanse bedrijven in België. Ik heb er uiteindelijk een kleine 50 gevonden. Later kwam ik te weten dat er bij de BJA een boekje te verkrijgen is met een lange lijst met bedrijven. Dit zou het mij een stuk makkelijker gemaakt hebben, maar ik kwam het te laat te weten.
Vervolgens moest ik de brieven zeklf schrijven. Hetgeen ik opgestuurd heb is een brief waarin ik mijn situatie beschrijf, mijn CV, een studieplan en een beschrijving van het gebruik van de financiële steun.Op 14 april waren de brieven klaar en zijn ze naar de post gegaan. De volgende paar weken kreeg ik ca. 10 brieven van bedrijven in de bus, die spijtig genoeg allen een negatief antwoord hadden op mijn verzoek. Net als bij een medestudent (wim Peys) het geval was kwam er van het meerendeel van de bedrijven geen antwoord.
Ook al heeft dit vragen van steun voor mij geen resultaat gehad, voor een andere student (Judith Wouters), was dit wel het geval. Zij heeft de hulp gekregen van Sony, in de vorm van een laptop die ze voor een jaar in bruikleen heeft.
4) Honda beurs
Een volgende mogelijkheid voor financiële steun was de Honda Belgium Foundation. Van een medestudent heb ik een document gekregen dat de inschrijvingsprocedure beschrijft. Voor de inschrijving waren zoals voor alle beurzen een aantal documenten nodig. Een ervan was echter een bewijs van inschrijving aan een Japanse universiteit. Door de vertraging die mijn inschrijving opgelopen heeft door de hervormingen binnen de Shinshu universiteit, had ik deze papieren niet. Omdat ik liever een volledige inschrijving instuurde (en niet wist dat er een deadline voor de inschrijvingen was), heb ik gewacht met mijn inschrijving in te dienen.
Opeens vernam ik dan echter dat de deadline voor de inschrijvingen (nl. 23 mei) verstreken was. En ook dat een medestudent die ook naar Shinshu gaat, toch financiële steun gekregen had, ondanks het ontbrekend document. Beter een onvolledige inschrijving op tijd binnen sturen dan te laat zijn blijkt dus.
5) Heiwanakajima beurs
Een vijfde mogelijke bron voor financiële steun is de Heiwanakajima beurs. Zo werd ons op de infodag over de beurzen verteld. Maar buiten het feit dat deze beurs er was, werd er ons zeer weinig over verteld. Geleidelijk aan kwam ik van andere studenten een aantal dingen te weten over de beurs. Namelijk:
1) De heiwanakajima beurs is een beurs die door de faculteit aan een student toegekend wordt. De student moet er niks, maar kan er ook niks voor doen.
2) De toekenning van de beurs zou op basis van behaalde resultaten gebeuren en aan een student toegekend worden die nog geen andere beurs gekregen heeft.
Ondertussen is het al midden juli en nog steeds is weet ik niks meer over deze beurs. Door zelf over de hierboven vermelde criteria na te denken, moet ik echter concluderen dat ik deze beurs wrsch niet zal krijgen. Want ook al is er geen andere beurs aan mij toegekend, mijn resultaten zijn slechter dan deze van andere studenten in dezelfde situatie. Voor de moment wordt het afwachten en zien wat het resultaat is.
woensdag, mei 10, 2006
Zoektocht naar financiële steun (verslag) [deel 2]
Dit is deel twee van mijn verslag van mijn zoektocht naar financiële steun om mijn verblijf in Japan (2006-2007) te helpen bekostigen.
Deze drie onderstaande
1) Monbusho beurs
(reeds behandeld in deel 1)
2) Rotary Club
Een tweede plaats waar ik gezocht heb naar financiële steun was de (benelux afdeling van de) Rotary International. Het is Professor Vanoverbeke die me over het bestaan van deze organisatie heeft verteld. Zonder dit zou ik er waarschijnlijk nooit opgekomen zijn. Rotary International is een organisatie die onderverdeeld is in districten (die nog verder onderverdeeld zijn in clubs) die over de hele wereld verspreid zijn. Het enige belangrijke dat hier van de clubs geweten moet zijn is dat ze een aantal beurzen uitdelen binnen elk district. Het is voor zo een beurs dat ik een aanvraag wou indienen.
Eind februari begon ik mijn zoektocht naar informatie over deze Rotary clubs. Vrij snel vond ik een site waar de procedure (en nodige documenten) voor het aanvragen van een beurs beschreven stond. Hoewel ik nog maar net begonnen was had ik al direct een probleem, de deadline voor het indienen van zo'n aanvraag (alle vereiste documenten inclusief) was 28 februari. Ik had minder als een week tijd om alles in orde te brengen. Vermits mij dit niet zou lukken, heb ik een aantal mensen (secretarissen en voorzitters) van Rotary clubs gebeld om hen om raad te vragen. hierbij kwam ik te weten dat het mogelijk was om de vereiste documenten later binnen te brengen, zolang het inschrijvingsformulier zelf maar op tijd binnen was. Ik heb hierna zo snel mogelijk het inschrijvingsformulier gepost met een brief waarin ik vermeld dat er nog documenten ontbreken en ik die later zou binnenbrengen.
De ontbrekende formulieren heb ik later dus binnengebracht, maar ondertussen had ik weet gekregen van een ander probleem. Door het snel zijn had ik de juiste procedure voor het indienen van de aanvraag niet gevolgd. Het is namelijk vereist dat je eerst contact opneemt met een club uit je buurt en deze moet dan, na je reden voor het willen van de beurs te hebben goedgekeurd, de aanvraag indienen. Ik heb deze stap (van eerst naar een club te gaan) overgeslagen en dit moest rechtgezet worden. Ik ben dan naar de voorzitter van de club van mijn gemeente geweest om eens met hem te praten. Dit ging goed en hij heeft mijn inschrijving ondertekend, zodat alles in orde was.
23 maart kreeg ik een brief in de bus waarin mij gemeld werd dat de preselectie (dewelke uit een interview bestond) zou plaatsvinden op 1 april in Tongeren. Op 1 april ging ik naar Tongeren en heb het interview afgelegd. Het ging er allemaal vrij formeel aan toe, het waren er allemaal in pakken (een geluk dat ik ook mijn pak had aangedaan), niet iets wat ik gewoon was. Het interview was niet zo eenvoudig en was eigenlijk niet zo goed gegaan. Eerst en vooral werd mij gevraagd om mij kort voor te stellen en te zeggen waarom ik naar Rotary International gekomen ben voor een beurs. Hierna volgde een heel deel vragen over mijn CV. Zo vroegen ze me "Waarom nog Japanologie studeren na Informatica?" En "Hou je je informatica-kennis nog bij?" Ook vroegen ze me allerlei dingen over mijn meewerken aan school- en groeps activiteiten. Na hiermee klaar te zijn, werden mij een aantal vragen gesteld om mijn kennis van Rotary International te testen, evenals mijn kennis van de Benelux (vb. "Welke taal spreekt men in Luxemburg?", of "als je de staatsstructuur van België in Japan aan iemand zou moeten uitleggen, hoe zou je dat doen?"). Als laatste moest ik een ca. 5 minuten durende monoloog houden over een van drie mogelijke onderwerpen. Dit waren vrij actuele, ethische, ... ik kan ze niet zo goed beschrijven, maar in ieder geval moeilijke onderwerpen. Na deze "monoloog" (die niet echt een monoloog was, vermits ik niet goed wist wat zeggen en ze mij moesten helpen door vragen te stellen over mijn mening over het onderwerp), was het interview gedaan en kon ik naar huis.
Enkele weken later volgde een brief die mij de uitslag van het interview liet weten. Ik had al het gevoel dat het interview niet goed was gegaan en de inhoud van de brief bevestigde dat vermoeden. Ze bedankten mij voor mijn aanvraag, maar moesten mij spijtig genoeg melden dat ik niet aan de eisen van een Rotary beurskandidaat voldoe.
3) Financiële steun van Japanse bedrijven in België
(volgt later)
4) Honda beurs
(volgt later)
5) Heiwanakajima beurs
(volgt later)
Deze drie onderstaande
1) Monbusho beurs
(reeds behandeld in deel 1)
2) Rotary Club
Een tweede plaats waar ik gezocht heb naar financiële steun was de (benelux afdeling van de) Rotary International. Het is Professor Vanoverbeke die me over het bestaan van deze organisatie heeft verteld. Zonder dit zou ik er waarschijnlijk nooit opgekomen zijn. Rotary International is een organisatie die onderverdeeld is in districten (die nog verder onderverdeeld zijn in clubs) die over de hele wereld verspreid zijn. Het enige belangrijke dat hier van de clubs geweten moet zijn is dat ze een aantal beurzen uitdelen binnen elk district. Het is voor zo een beurs dat ik een aanvraag wou indienen.
Eind februari begon ik mijn zoektocht naar informatie over deze Rotary clubs. Vrij snel vond ik een site waar de procedure (en nodige documenten) voor het aanvragen van een beurs beschreven stond. Hoewel ik nog maar net begonnen was had ik al direct een probleem, de deadline voor het indienen van zo'n aanvraag (alle vereiste documenten inclusief) was 28 februari. Ik had minder als een week tijd om alles in orde te brengen. Vermits mij dit niet zou lukken, heb ik een aantal mensen (secretarissen en voorzitters) van Rotary clubs gebeld om hen om raad te vragen. hierbij kwam ik te weten dat het mogelijk was om de vereiste documenten later binnen te brengen, zolang het inschrijvingsformulier zelf maar op tijd binnen was. Ik heb hierna zo snel mogelijk het inschrijvingsformulier gepost met een brief waarin ik vermeld dat er nog documenten ontbreken en ik die later zou binnenbrengen.
De ontbrekende formulieren heb ik later dus binnengebracht, maar ondertussen had ik weet gekregen van een ander probleem. Door het snel zijn had ik de juiste procedure voor het indienen van de aanvraag niet gevolgd. Het is namelijk vereist dat je eerst contact opneemt met een club uit je buurt en deze moet dan, na je reden voor het willen van de beurs te hebben goedgekeurd, de aanvraag indienen. Ik heb deze stap (van eerst naar een club te gaan) overgeslagen en dit moest rechtgezet worden. Ik ben dan naar de voorzitter van de club van mijn gemeente geweest om eens met hem te praten. Dit ging goed en hij heeft mijn inschrijving ondertekend, zodat alles in orde was.
23 maart kreeg ik een brief in de bus waarin mij gemeld werd dat de preselectie (dewelke uit een interview bestond) zou plaatsvinden op 1 april in Tongeren. Op 1 april ging ik naar Tongeren en heb het interview afgelegd. Het ging er allemaal vrij formeel aan toe, het waren er allemaal in pakken (een geluk dat ik ook mijn pak had aangedaan), niet iets wat ik gewoon was. Het interview was niet zo eenvoudig en was eigenlijk niet zo goed gegaan. Eerst en vooral werd mij gevraagd om mij kort voor te stellen en te zeggen waarom ik naar Rotary International gekomen ben voor een beurs. Hierna volgde een heel deel vragen over mijn CV. Zo vroegen ze me "Waarom nog Japanologie studeren na Informatica?" En "Hou je je informatica-kennis nog bij?" Ook vroegen ze me allerlei dingen over mijn meewerken aan school- en groeps activiteiten. Na hiermee klaar te zijn, werden mij een aantal vragen gesteld om mijn kennis van Rotary International te testen, evenals mijn kennis van de Benelux (vb. "Welke taal spreekt men in Luxemburg?", of "als je de staatsstructuur van België in Japan aan iemand zou moeten uitleggen, hoe zou je dat doen?"). Als laatste moest ik een ca. 5 minuten durende monoloog houden over een van drie mogelijke onderwerpen. Dit waren vrij actuele, ethische, ... ik kan ze niet zo goed beschrijven, maar in ieder geval moeilijke onderwerpen. Na deze "monoloog" (die niet echt een monoloog was, vermits ik niet goed wist wat zeggen en ze mij moesten helpen door vragen te stellen over mijn mening over het onderwerp), was het interview gedaan en kon ik naar huis.
Enkele weken later volgde een brief die mij de uitslag van het interview liet weten. Ik had al het gevoel dat het interview niet goed was gegaan en de inhoud van de brief bevestigde dat vermoeden. Ze bedankten mij voor mijn aanvraag, maar moesten mij spijtig genoeg melden dat ik niet aan de eisen van een Rotary beurskandidaat voldoe.
3) Financiële steun van Japanse bedrijven in België
(volgt later)
4) Honda beurs
(volgt later)
5) Heiwanakajima beurs
(volgt later)
dinsdag, april 25, 2006
Zoektocht naar financiële steun (verslag) [deel 1]
Van de universiteit heb ik de mogelijkheid gekregen voor een jaar naar de Shinshu universiteit te gaan. Door een uitwisselingsovereenkomst met de KULeuven wordt het inschrijvingsgeld door de Shinshu universiteit betaald. Dit is een grote hulp, maar hierbuiten is er geen financiële steun beschikbaar. Ik ben dus op zoek moeten gaan (en ben nog steeds op zoek) naar financiële steun om mijn verblijf te bekostigen. Hieronder is een klein overzicht van de stappen die ik ondernomen heb in mijn poging deze steun te verkrijgen.
1) Monbusho beurs
Samen met een tien-tal medestudenten (zowel 2e bachelor als licentiaat's), heb ik mij ingeschreven voor een Monbusho beurs. Hiervoor moest ik ten eerste een deel papieren invullen en documenten verzamelen. Vervolgens was er een schriftelijke en mondelinge test. Over het papierwerk is er niet zoveel te zeggen, buiten dat je er best op tijd mee begint (met andere woorden vroeger dan dat ik het gedaan heb). Over de testen die er waren, heb ik eigenlijk hetzelfde te zeggen als wat ik van de oudere studenten (maw. studenten die de testen al eens ondernomen hebben) erover te zeggen hebben. Dit is dat ze best wel moeilijk waren. Het niveau was wat hoog voor een 2de bachelor student. Dit is vooral op het schriftelijke deel bedoeld. Het mondelinge ging een heel deel vlotter. De twee personen die mij ondervraagden leken zich qua taalgebruik aan te passen aan mijn niveau, dus het kan daarom zijn dat het beter leek te gaan als het schriftelijke gedeelte.
Enige tijd later kreeg ik een brief in de bus van de Japanse ambassade. Hierin werd mij meegedeeld dat ik spijtig genoeg niet in aanmerking kwam voor een Monbusho beurs.
2) Rotary Club
(volgt later)
3) Financiële steun van Japanse bedrijven in België
(volgt later)
4) Honda beurs
(volgt later)
5) Heiwanakajima beurs
(volgt later)
1) Monbusho beurs
Samen met een tien-tal medestudenten (zowel 2e bachelor als licentiaat's), heb ik mij ingeschreven voor een Monbusho beurs. Hiervoor moest ik ten eerste een deel papieren invullen en documenten verzamelen. Vervolgens was er een schriftelijke en mondelinge test. Over het papierwerk is er niet zoveel te zeggen, buiten dat je er best op tijd mee begint (met andere woorden vroeger dan dat ik het gedaan heb). Over de testen die er waren, heb ik eigenlijk hetzelfde te zeggen als wat ik van de oudere studenten (maw. studenten die de testen al eens ondernomen hebben) erover te zeggen hebben. Dit is dat ze best wel moeilijk waren. Het niveau was wat hoog voor een 2de bachelor student. Dit is vooral op het schriftelijke deel bedoeld. Het mondelinge ging een heel deel vlotter. De twee personen die mij ondervraagden leken zich qua taalgebruik aan te passen aan mijn niveau, dus het kan daarom zijn dat het beter leek te gaan als het schriftelijke gedeelte.
Enige tijd later kreeg ik een brief in de bus van de Japanse ambassade. Hierin werd mij meegedeeld dat ik spijtig genoeg niet in aanmerking kwam voor een Monbusho beurs.
2) Rotary Club
(volgt later)
3) Financiële steun van Japanse bedrijven in België
(volgt later)
4) Honda beurs
(volgt later)
5) Heiwanakajima beurs
(volgt later)
dinsdag, april 04, 2006
Een jaartje naar Japan
Volgend schooljaar (2006-2007) ga ik een jaar aan een Japanse universiteit studeren, namelijk de Shinshu universiteit in het Nagano prefectuur. Deze universiteit heeft meerdere campussen, degeen waar ik zal verblijven is de Asahi campus in Matsumoto.
Omdat een jaar lang is start ik hierbij deze blog om alle mensen thuis in een keer van mijn belevenissen op de hoogte te houden. Naast deze belevenissen ga ik hier ook een aantal zaken van voor mijn vertrek vermelden, zoals mijn zoektocht naar financiële steun, het in orde brengen van de nodige papieren en het boeken van een vlucht.
Greetz.
Omdat een jaar lang is start ik hierbij deze blog om alle mensen thuis in een keer van mijn belevenissen op de hoogte te houden. Naast deze belevenissen ga ik hier ook een aantal zaken van voor mijn vertrek vermelden, zoals mijn zoektocht naar financiële steun, het in orde brengen van de nodige papieren en het boeken van een vlucht.
Greetz.
Abonneren op:
Posts (Atom)